IV SA/Wr 905/04

IV SA/Wr 905/04 Wyrok W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 29 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: S. NSA Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji wydanej po wznowieniu postępowania w sprawie o wydanie wtórnika prawa jazdy; - o d d a l a skargę. Uzasadnienie. Decyzją wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. (Nr [...]) – wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt. 2 Kpa i art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 58 poz. 515 ze zmn.) we wznowionym postępowaniu organ I instancji uchylił decyzję administracyjną dotycząca wydania w dniu [...] r. wtórnika prawa jazdy Nr [...], na druku serii [...] nr [...] oraz odmówił wydania wtórnika prawa jazdy kategorii [...] Nr [...]. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że po otrzymaniu pisma Ambasady RP we Włoszech z dnia [...] r. (Nr [...]) informującego o wymianie przez E. D. polskiego prawa jazdy na prawo jazdy włoskie oraz załączonego do pisma prawa jazdy kategorii [...] o numerze [...], organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) wznowił z urzędu postępowanie w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy. Organ stwierdził, że w świetle zebranych dowodów istnieją przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, t.j. wyjście na jaw okoliczności faktycznych, o których nie wiedział wydając decyzję dotycząca wtórnika prawa jazdy Nr [...], a które istniały w dniu wydania tej decyzji. Faktycznie bowiem istniało niezagubione i niezniszczone prawo jazdy Nr [...]. Ponadto z zebranych dowodów nie wynika, że nastąpiła jakakolwiek zmiana stanu faktycznego, wymagającą zmiany danych zawartych w dokumencie prawa jazdy, zatem brak było przesłanek do wydania wtórnika. Podkreślono, że zgodnie z art. 97 pkt. 4 ustawy prawo o ruchu drogowym kierujący może posiadać jedno ważne krajowe prawo jazdy. Zdaniem organu należało więc uchylić decyzję o wydaniu wtórnika prawa jazdy Nr [...], gdyż poprzedni dokument znajduje się w aktach kierowcy. W odwołaniu od tej decyzji E. D. wyjaśniła, że przyczyną złożenia wniosku o wydanie wtórnika było zaginięcie na terenie Włoch polskiego prawa jazdy Nr [...] i fakt ten nie został zgłoszony odpowiednim władzom. Już po uzyskaniu wtórnika prawa jazdy zagubione prawo jazdy zostało jej odesłane. Następnie w dniu [...] r. została okradziona. Obok innych dokumentów skradziono jej wtórnik prawa jazdy. Kradzież została zgłoszona w Komendzie Głównej Policji w S. we Włoszech. Ubiegając się o wydanie prawa jazdy włoskiego dobrowolnie oddała polskie prawo jazdy Nr [...], to jest prawo jazdy, które zostało zagubione, a następnie odesłane. Samorządowe kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] roku (Nr [...]) – wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kpa – uchyliło decyzję organu I instancji i sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy stwierdził, ze zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 5 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od podjętej. Nowa okoliczność musi istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności faktyczne powstały po wydaniu decyzji ostatecznej, to mogą one stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie, ale nie będą podstawa wznowienia postępowania. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie wykazało w sposób oczywisty, że w chwili wydawania wtórnika prawa jazdy Nr [...] na druku serii [...] nr [...] istniało nie zgubione i niezniszczone prawo jazdy Nr [...]. Strona zdecydowanie temu przeczy, wyjaśniając, iż prawo jazdy Nr [...] zostało jej skradzione (zagubione), a dopiero po otrzymaniu wtórnika to prawo jazdy zostało jej zwrócone. Nie ulega wątpliwości, że w takiej sytuacji obowiązkiem strony, wynikającym z przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym (art. 98 ust.3), był zwrot wtórnika prawa jazdy, czego E. D. nie uczyniła. Organ odwoławczy stwierdził także, że nie można przyjąć bezkrytycznie, iż strona przez cały okres była w posiadaniu prawa jazdy, zwłaszcza, że organ pierwszej instancji wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 107 § 3 kpa nie podał w decyzji przyczyn, z powodu których dowodom z wyjaśnień strony odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Nie można się też zgodzić z twierdzeniem organu zawartym w piśmie z dnia [...] r. ([...]), przesyłającym do Kolegium dodatkowe wyjaśnienia strony, że "W chwili wydania prawa jazdy (wtórnika) nie był znany urzędowi fakt, iż poprzednie prawo jazdy E. D. wymieniła na dokument włoski". Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego przeczy temu zestawienie dat. Decyzja o wydaniu wtórnika została podjęta w [...] r. natomiast włoskie prawo jazdy zostało wydane przeszło rok później, a mianowicie w dniu [...] r. W związku z tym organ odwoławczy zalecił, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ pierwszej instancji wyjaśnił kwestie związane z utratą, a następnie odzyskaniem przez E. D. prawa jazdy Nr [...], na przykład w drodze przesłuchania samej strony, albo przyjęcia od niej oświadczenia, o jakim mowa w art. 75 § 5 kpa. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca podniosła w skardze takie same zarzuty, jakie wcześniej zgłosiła w odwołaniu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i również powołał się na swoją poprzednią argumentację. W sprawie obydwie strony wniosły o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność z prawem materialnym zaskarżonych aktów administracyjnych, a także badanie zgodności tych aktów pod względem formalnym, a więc badanie, czy w postępowaniu administracyjnym nie nastąpiło takie naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które miało wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie naruszył wskazanych wyżej przepisów. Podkreślić należy, że organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpoznania. W skardze nie zostały podniesione żadne zarzuty dotyczące tego sposobu załatwienia sprawy przez organ odwoławczy. Stosownie jednak do art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego trafnie w tej sprawie uznał organ odwoławczy, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Podkreślić bowiem należy, że decyzja organu I instancji została wydana w trybie szczególnym, to jest w trybie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r. dotyczącą wydania wtórnika prawa jazdy Nr [...], na druku serii [...] nr [...]. Przede wszystkim zatem w sprawie należało wyjaśnić, czy istniały podstawy do wznowienia postępowania zakończonego ta decyzją. Organ I instancji wznawiając postępowanie powołał się na przepis art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa, zgodnie z którym wznowienie postępowania może nastąpić jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności lub dowody nieznane organowi wydającemu decyzję, jeżeli istniały one w chwili wydawania tej decyzji. Trafnie zatem uznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że w sprawie organ I instancji nie wyjaśnił tych okoliczności. Nie wyjaśniono bowiem, czy skarżąca posiadała w chwili wydawania wtórnika pierwotne prawo jazdy. Trafnie tez wskazał organ odwoławczy, że te okoliczności winny być wyjaśnione przy pomocy wszelkich dowodów, w tym również dowodu z przesłuchania stron. Słusznie też Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że gdyby skarżąca pierwotne prawo jazdy odzyskała po wydaniu przez organ decyzji w sprawie wydania wtórnika – nie istniałyby w tej sprawie przesłanki do wznowienia postępowania, a co najwyżej wszczęcia nowego postępowania – nie wykluczone, że w trybie szczególnym weryfikacji decyzji ostatecznych. W związku z tym prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, że decyzja organu I instancji musiała być usunięta z obrotu prawnego w związku z tym, że organ ten jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w przeważającej części. Uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania znajduje uzasadnienie w treści art. 138 § 2 Kpa. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa. W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skarga podlegała oddaleniu. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.