IV SA/Wr 919/14

Wrocław dnia 29 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 24 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wydatków poniesionych zastępczo przez Gminę za pobyt w Domu Pomocy Społecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W. K. (dalej jako: skarżący) zawarł w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia [...], nr [...], wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jak oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...], nr [...] We wniosku wskazał, że pozostaje wraz z żoną we wspólnym gospodarstwie domowym. Jedynym dochodem rodziny są świadczenie emerytalne i rentowe przysługujące obojgu małżonkom. Znaczna część uzyskanego dochodu przeznaczona zostaje na koszty leczenia i profilaktyki. Małżonkowie spłacają także zaciągnięte wcześniej kredyty, przeznaczone na leczenie oraz wspierają, w miarę możliwości, swojego syna. Podniósł następnie, że przymusowe wykonanie obu wskazanych decyzji spowoduje utratę przez małżonków możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, z uwagi na brak jakichkolwiek oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu (tu: decyzji). Jednakże, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać jego wykonanie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika wprost, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego nie może dotyczyć innego aktu, niż aktu zaskarżonego. Odnośnie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy wskazać, że sformułowanie "znacznej szkody" oznacza sytuację, w której naprawienie powstałej szkody nie będzie mogło nastąpić przez późniejszy zwrot przymusowo spełnionego świadczenia bądź przez przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. Z kolei "trudne do odwrócenia skutki" to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę w rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego, o ile jest możliwy, może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OZ 942/14, LEX nr 1530896). W postępowaniu z dnia 17 września 2014 r., sygn. Akt II GSK 2045/14 (LEX nr 1519096) Naczelny Sąd Administracyjny, wskazał, że : "Dla wskazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Lakoniczne uzasadnienie wniosku skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę." Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zauważyć należy, że skarżący uzasadniając go, poprzestał jedynie na ogólnym wywodzie o swojej sytuacji życiowej. Nie wykazał natomiast, by na skutek ewentualnej egzekucji – groziła mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności. Uszczuplenie stanu finansowego skarżącego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OZ 737/14, LEX nr 1529107). Dodać ponadto należy, zważywszy na treść obowiązku ustalonego zaskarżoną decyzją, że wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków. W tej sytuacji sąd uznał, że brak jest w sprawie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym wniosek ten oddalił.