IV SA/Wr 95/14

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata, ustanowionego z urzędu, J. L. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. u adwokatowi, ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł wraz ze stawką podatku VAT w kwocie 27,60 zł, czyli ogółem 147,60 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 maja 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata J. L. Pismo to nadano do Sądu w dniu 25 maja 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 565/14 oddalił zażalenie wniesione przez stronę skarżącą na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wr 95/14 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Następnie postanowieniem Sądu z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 95/14 odrzucono skargę skarżącego, ponieważ została ona wniesiona po upływnie terminu do jej wniesienia. Postanowienie to zostało doręczone pracownikowi upoważnionemu w kancelarii adwokackiej w dniu 29 sierpnia 2014 r. Pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 26 września 2014 r., poinformował, że brak jest podstaw do zaskarżenia powyższego postanowienia Sądu z dnia 21 sierpnia 2014 r., odrzucającego skargę z uwagi na to, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że nie ma podstaw do zakwestionowania, iż skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. W piśmie tym pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów reprezentowania skarżącej według norm przepisanych, gdyż nie zostały one uiszczone. W świetle powyższego pismo pełnomocnika z urzędu z dnia 26 września 2014 r. zostało zakwalifikowane jako opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 21 sierpnia 2014 r. odrzucającego skargę, a zawarty w nim wniosek o przyznanie kosztów reprezentowania jako wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wraz z oświadczeniem, iż opłaty z tytułu tej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 157, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm. ). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ). Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi zatem 50% stawki minimalnej, czyli 120 zł (50 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Przepisy powołanego rozporządzenia nie uzależniają przyznania wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowym w II instancji, które obejmuje m. in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, od faktu przyznania lub odmowy przyznania wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowym w I instancji. Przesłanka decydującą o wysokości przyznanego wynagrodzenia, o którym mowa w § 18 ust 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia, obejmującego 50 % stawki minimalnej, jest bowiem prowadzenie przez tego samego pełnomocnika sprawy w postępowaniu sądowym zarówno w I jak i w II instancji, bez względu na to, czy pełnomocnikowi temu zostało przyznane bądź też odmówiono przyznania wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowym w I instancji. Mając powyższe na uwadze, należało przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienie skargi kasacyjnej - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 147,60 zł (wynagrodzenie: 120 zł + podatek VAT: 27,60 zł =147,60 zł). Z tych względów, na podstawie art. 250 i 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" i § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.