IV SA/Wr 97/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 97/09 odrzucające skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 97/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 24 czerwca 2009 r. W dniu 22 lipca 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 24 lipca 2009 r. (data nadania) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 29 maja 2009 r. Postanowieniem referendarza z dnia 29 lipca 2009 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 3 września 2009 r. pełnomocnik z urzędu A. M. – radca prawny K. S. – T. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie poinformowała, że skarga została skierowana do Sądu w terminie 7 dni od daty otrzymania przez pełnomocnika dokumentów z tego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U., nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30784). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, niepubl.). W ocenie Sądu skarżąca w sposób oczywisty wykazała brak winy w uchybieniu terminowi. Prawomocne postanowienie Sądu o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu dotarło do wyznaczonego pełnomocnika skarżącego po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W orzecznictwie dominuje pogląd, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. Z akt sprawy wynika, że żądane kserokopie akt, w tym postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 28 sierpnia 2009 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten pełnomocnik skarżącego wniósł dnia 4 września 2009 r., a więc termin siedmiodniowy nie został przekroczony. Z tych względów, na podstawie art. 86 §1 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.