IV SA/Wr 98/10

Wrocław, dnia 3 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 98/10 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 10 grudnia 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: . odmówić wykładni wyroku z dnia 29 grudnia 2010 r., (sygn. akt IV SA/Wr 98/10). Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 98/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę Z. R.. na oznaczoną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W piśmie procesowym z dnia 22 lutego 2011 r. skarżący zażądał wykładni tego wyroku z tym uzasadnieniem, że wydane w sprawie orzeczenie i jego uzasadnienie jest wadliwe i nieprecyzyjne, bowiem nie odzwierciedla całości żądania skargi oraz pozostawia ją bez należytego rozpoznania i wyjaśnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia wyroku lub postanowienia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W ocenie Sądu treść wyroku z dnia 29 grudnia 2010 r. jest jednoznaczna, a powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna nie budzą wątpliwości. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny uwzględnienia skargi. Natomiast analiza złożonego przez skarżącego wniosku prowadzi do wniosku, że jest on polemiką ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku, jednakże, żądanie to wykracza poza wykładnię wyroku o której mowa w cytowanym na wstępie art. 158 p.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.