IV SA/Wr 99/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Dz. na Radę Powiatu Dz. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Starosty Dz. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 99/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez A. Dz. od postanowienia Sądu z dnia 26 lutego 2010 r. odrzucającego skargę A. Dz. na Radę Powiatu Dz. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Starosty Dz. Doręczając powyższe postanowienie Sąd pouczył skarżącego, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Mimo tego, pismem z dnia 30 marca 2010 r., skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 26 lutego 2010 r., określając je jako "Sprzeciw". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei, po myśli art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, że Sąd prawidłowo pouczył skarżącego o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Niemniej jednak, skarżący sporządził zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej osobiście. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. 1