IV SAB/Wr 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Sewiniowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę [..] na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2014 r. z pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia tego orzeczenia. W dniu 19 marca 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, do którego dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że jest chory. Od 2010 r. nasiliły się u niego objawy choroby Alzheimera. Mieszka wraz z żoną, z którą posiada rozdzielność majątkową i nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Oświadczył, że w dniu 9 marca 2014 r. żona zapytała go, czy odpowiedział na list z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który przekazała mu w lutym. Zdając sobie sprawę z tego, że prawdopodobnie nie odpowiedział na list z Sądu skarżący i nie mogąc go odnaleźć, w dniu 10 lub 11 marca 2014 r. (skarżący nie pamięta, jednak z akt sprawy wynika, że miało to miejsce w dniu 10 marca 2014 r.), udał się do tutejszego Sądu aby dowiedzieć się, jaki jest stan jego sprawy. Jednakże dopiero doręczone w dniu 17 marca 2014 r. postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi uświadomiło mu, że nie wykonał zarządzenia z dnia 29 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu od skargi. Na dowód powyższego skarżący przedstawił dokumentację medyczną potwierdzającą m.in., że choruje na Alzheimera, ma zaburzenia świadomości, cierpi z powodu urojeń i omamów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący zachował 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło w dniu 17 marca 2014 r. (data doręczenia skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi), natomiast wniosek został nadany w dniu 19 marca 2014 r. (koperta - k. 38 akt sądowych). Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności, gdyż za jednoznaczne z jej dokonaniem należy uznać złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym również zwolnienie z kosztów sądowych. Skarżący uprawdopodobnił także brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Z dołączonej przez skarżącego do akt niniejszej sprawy dokumentacji medycznej wynika nie tylko zły ogólny stan jego zdrowia. Potwierdza ona, co najistotniejsze dla rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu, że skarżący legitymuje się złym stanem zdrowia psychicznego, który negatywnie wpływa na podejmowane przez niego czynności. Skarżący cierpi na chorobę Alzheimera i jest pod stałą opieką lekarzy. Uzasadnione jest zatem w opinii Sądu twierdzenie, że skarżący cierpi na przewlekłe schorzenie, które z samej swej natury wpływa na percepcję strony, jej ocenę rzeczywistości, koncentrację czy pamięć. W tej sytuacji zaś, w sposób oczywisty, wykazany został brak winy strony w uchybieniu terminu. Podkreślenia przy tej okazji wymaga, że pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu. Należy bowiem mieć na uwadze, że nadmiernie rygorystyczne stanowisko w kwestii przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności, sprzeczne z prokonstytucyjną wykładnią przepisów procesowych, pozbawiałoby stronę prawa rozstrzygnięcia jej sprawy przez sąd, a co za tym idzie, naruszałoby podstawowe prawa jednostki, w tym uprawnienia do skutecznej ochrony sądowej. W tych okolicznościach sprawy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Podkreślenia nadto tylko wymaga, że postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie wniosku. Skarżący został zatem zwolniony z uiszczenia wpisu sądowego od skargi.