IV SAB/Wr 101/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi K. H. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości. I. Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. K. H. (zwana dalej stroną, skarżącą lub wnioskodawczynią) zwróciła się do Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. o udostępnienie informacji publicznej poprzez: ← przesłanie treści dokumentu powołującego A. K. na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego oraz przyznanego mu wynagrodzenia; ← podanie kto jest jego przełożonym służbowym; ← przesłanie treści wyznaczonych zadań w okresie od 1 października 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. oraz dokumentów z przydziału spraw ww. sędziemu. W dniu 28 czerwca 2016 r. organ przesłał stronie postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 stycznia 2010 r. o powołaniu do pełnienia urzędu sędziego oraz wskazał, że osobą wyznaczającą zadania poszczególnym sędziom jest przewodniczący wydziału. Dodał również, że nie dysponuje informacjami w zakresie treści wyznaczonych zadań i dokumentów dotyczących przydziału spraw sędziemu, gdyż dane te są dołączane do akt głównych sprawy i po jej zakończeniu zwracane sądowi okręgowemu. W odniesieniu do wynagrodzenia sędziego organ podał, że w tym zakresie zostanie wydana decyzja. Ustosunkowując się do udzielonej przez prezesa sądu odpowiedzi skarżąca – pismem z dnia 1 lipca 2016 r. – uzupełniająco wniosła o podanie imienia i nazwiska przewodniczącego wydziału oraz wskazanie, czy w okresie od dnia 1 października 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. zadania były przydzielane przez tę osobę. Strona zażądała również informacji, na podstawie jakich dokumentów sędziowie są rozliczani z przydzielonych zadań wraz z listą sędziów i wyznaczonych im spraw do rozpoznania w okresie od dnia 1 października 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. W zakresie udostępnienia danych na temat wynagrodzenia sędziego strona, na poparcie swojego wniosku, powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych. Pismem z dnia 26 lipca 2016 r. organ przekazał stronie dane osoby sprawującej funkcję przewodniczącego wydziału oraz listę sędziów z wyznaczonymi im przez niego zadaniami, a więc sprawami, w których byli referentami. W zakresie zaś żądania udostępnienia danych o wynagrodzeniu sędziego, organ poinformował stronę, że sposób obliczenia tego wynagrodzenia został opisany w art. 91 i art. 91a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 133). Podstawą zaś ustalenia wynagrodzenia wskazanego sędziego, przypisanego do siódmej stawki określonej w załączniku do ustawy, było przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2009 r., tj. 3.081,48 złotych. Pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. skarżąca m.in. podkreśliła, że udzielona jej odpowiedź w sprawie wynagrodzenia sędziego nie jest zgodna z jej wnioskiem. Stąd też zwróciła się z prośbą o podanie pełnego wynagrodzenia z podziałem na poszczególne składniki, w tym także na dzień udzielenia informacji. W odpowiedzi z dnia 26 sierpnia 2016 r. podmiot zobowiązany wyjaśnił, że dane o wynagrodzeniu przyznanym sędziemu wraz z objęciem przez niego stanowiska sędziego sądu apelacyjnego zostały stronie przekazane w piśmie z dnia 26 lipca 2016 r. Podstawą zaś ustalenia wynagrodzenia sędziego na dzień udostępnienia niniejszej informacji było przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2015 r. wynikające z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2015 ., tj. 3.2854,88 złotych (winno być 3.854,88 złotych – przypis sądu). Wynagrodzenie zasadnicze sędziego kształtowało się w stawce ósmej z zastosowaniem mnożnika 2,92 oraz było powiększone o dodatek stażowy wynoszący 20 %. Pismem z dnia 8 września 2016 r. strona skarżąca zwróciła uwagę, że prezes sądu nie udzielił jej zawnioskowanych informacji w związku z czym wniosła o ich niezwłoczne udostępnienie. W odpowiedzi organ wskazał, że dane na temat wynagrodzenia sędziego zostały udostępnione stronie w pismach z dnia 26 lipca 2016 r. oraz z dnia 26 sierpnia 2016 r. W skardze z dnia 12 maja 2017 r., wniesionej na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego we W., strona skarżąca podniosła, że żądana przez nią informacja publiczna na temat wynagrodzenia sędziego nie została jej udostępniona. Przytaczane bowiem przez organ ustawy nie mogą stanowić o udzieleniu pełnej odpowiedzi na zgłoszone przez nią żądanie. Skoro podmiot zobowiązany nie udostępnił jej zawnioskowanych informacji, ani nie wydał stosownej decyzji, to wniesienie skargi na jego bezczynność było niezbędne. Mając na uwadze powyższe okoliczności strona wniosła o uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do niezwłocznego udostępnienia informacji publicznej. Ponadto skarżąca wystąpiła o zwrot poniesionych kosztów postępowania oraz nałożenie na podmiot zobowiązany stosownej kary. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że żądane dane zostały stronie udostępnione pismami z dnia 26 lipca 2016 r. oraz z dnia 26 sierpnia 2016 r., w których wyszczególniono elementy wynagrodzenia sędziego będące podstawą do wyliczenia jego wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Na wstępie trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku i obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji). Stosownie do odesłania zawartego w ust. 4 przywołanego przepisu ustawy zasadniczej, tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy. Podstawowym aktem prawnym regulującym realizację konstytucyjnego prawa do informacji jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., zwana dalej u.d.i.p.), która nakłada na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 przywołanej ustawy). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Jak wynika z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym, a dostęp do niej przysługuje – co do zasady – każdemu podmiotowi (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Powszechne prawo dostępu do informacji publicznej należy wyraźnie odróżnić od obowiązku udostępnienia tych informacji. Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a także organizacje związkowe i organizacje pracodawców reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1240) oraz partie polityczne. Do wymienionego katalogu zaliczają się w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W świetle przywołanych regulacji nie budzi wątpliwości, że prezes sądu apelacyjnego jest podmiotem zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Należy jednak podkreślić, że fakt zaliczenia tego organu do kategorii podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej nie był w niniejszej sprawie kwestionowany. Poza sporem pozostawał również charakter zawnioskowanych informacji. Nie budzi bowiem wątpliwości, że za informację publiczną należy uznać dane związane z gospodarowaniem środkami publicznymi, a więc także informacje na temat ich wydatkowania na bieżące koszty funkcjonowania jednostek finansowanych z budżetu państwa, w tym na wynagrodzenia osób pełniących funkcje publiczne, jakimi są sędziowie. Jak wynika bowiem z treści art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a) i h) u.d.i.p., jawne są dane dotyczące majątku Skarbu Państwa oraz ciężarów publicznych. Przedmiotem skargi jest zatem wyłącznie kwestia oceny, czy udostępnione przez podmiot zobowiązany dane na temat wynagrodzenia wskazanego przez stronę sędziego sądu apelacyjnego stanowią całkowitą i wyczerpującą realizację złożonego przez nią wniosku. W ocenie Sądu, stanowisko skarżącej jakoby uzyskane przez nią informacje nie w pełni realizowały jej żądania nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że wnioskiem z dnia 6 czerwca 2016 r., skarżąca domagała się wskazania przyznanego sędziemu wynagrodzenia w związku z powołaniem go na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego. Następnie zaś rozszerzyła zakres swojego żądania w piśmie z dnia 17 sierpnia 2016 r., domagając się podania wynagrodzenia sędziego na dzień udzielenia informacji. Takie też dane skarżąca otrzymała ze strony podmiotu zobowiązanego. Należy bowiem zauważyć, że skierowane do niej pisma wskazują na sposób wyliczenia wynagrodzenia sędziego i zawierają wszystkie elementy, na podstawie których strona może dokonać stosownego obliczenia. Jak wynika bowiem z pisma organu z dnia 26 lipca 2016 r., wskazany przez skarżącą sędzia pobierał uposażenie w stawce siódmej, co przy zastosowaniu mnożnika 2,75 (określonego w załączniku do ustawy o ustroju sądów powszechnych) oraz wskaźnika przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2009 r. w wysokości 3.018,48 złotych, pozwalało na obliczenie miesięcznego wynagrodzenia sędziego z uwzględnieniem przysługującego mu dodatku stażowego na poziomie 20 %. Z kolei w piśmie z dnia 26 sierpnia 2016 r. podano, że na dzień udostępnienia informacji sędzia pobierał wynagrodzenie w ósmej stawce, do której był przypisany mnożnik 2,92. Obowiązującą zaś podstawą ustalenia wynagrodzenia zasadniczego był wskaźnik przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w drugim kwartale 2015 r. kształtujący się na poziomie 3.854,88 złotych. Sędziemu przysługiwał również 20 % dodatek stażowy. I choć należy dostrzec, że przy podaniu wskaźnika przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w drugim kwartale 2015 r. organ popełnił omyłkę pisarską (zamiast 3.854,88 złotych wpisał 3.2854,88 złotych), to na podstawie podanego przez niego Dziennika Urzędowego Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski można było odczytać poprawną jego wysokość. Powyższe okoliczności stanowią zatem o spełnieniu przez prezesa sądu obowiązku udostępnienia żądanych przez stronę danych na temat wynagrodzenia wymienionego przez nią sędziego. Wbrew twierdzeniom strony podmiot zobowiązany nie poprzestał jedynie na podaniu ustawy, na podstawie której obliczane jest wynagrodzenie sędziego. Wskazał on bowiem na konkretne elementy, które służą do obliczenia tego wynagrodzenia. Podał również stosowną podstawę prawną, umożliwiającą stronie skarżącej weryfikację udzielonych informacji. Dysponując udostępnionymi danymi skarżąca posiadała zatem pełną i wyczerpującą wiedzę na temat każdego ze składników wynagrodzenia sędziego, jak i – po dokonaniu prostego działania matematycznego – jego ostatecznej wysokości. Reasumując powyższe rozważania należało stwierdzić, że podniesiony przez skarżącą zarzut bezczynności prezesa sądu w zakresie udostępnienia danych na temat wynagrodzenia wskazanego przez nią sędziego okazał się nieuzasadniony. Zawnioskowane informacje zostały bowiem udostępnione skarżącej pismami z dnia 26 lipca 2016 r. oraz z dnia 26 sierpnia 2016 r. Mając na uwadze powyższe, skargę – jako nieuzasadnioną – należało oddalić w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.