IV SAB/Wr 103/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant: Asystent sędziego Marcin Jarecki, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 października 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie załatwienia podania z dnia 20 sierpnia 2013 r. dotyczącego weryfikacji decyzji Kierownika ZTPS nr [...] MOPS we W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] wydaną przez Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr [...] w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. – działającego z upoważnienia Prezydenta W. - odmówiono przyznania Z. R. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) zasiłku celowego na opłacenie zaległości za energię elektryczną, zakup pralki automatycznej, na remont mieszkania, na zakup ciepłej odzieży, butów spodni, koszuli i kurtki na zimę. Strona wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (dalej Kolegium) podanie z dnia 20 sierpnia 2013 r. zatytułowane: "Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem decyzji ostatecznych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej – ZTPS[...] [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. o sygn. [...];[...];[...] ; o odmowie udzielenia pomocy w sprawie na wniosek z dnia 2 lipca 2013 r. z uwagi na utrudnienia z mojej strony". Kolegium - działając na podstawie art. 64 § 2, w związku z art. 63 § 2 k.p.a.- wezwało stronę pismem z dnia 31 października 2013 r. do sprecyzowania żądania, w szczególności poprzez wskazanie, czy wnosi: odwołania od trzech decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r., czy wnioski o stwierdzenie ich nieważności. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona w piśmie z dnia 6 listopada 2013 r. zatytułowanym "Riposta" wyjaśniła , że domaga się stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz zmiany tych decyzji na podstawie art. 154 k.p.a. Z materiału aktowego sprawy wynika ,że decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. na odmówiło stwierdzenia nieważności wydanej z upoważnienia Prezydenta W. decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]. Z kolei podanie strony z dnia 20 sierpnia 2013 r., w części zawierającej żądanie zmiany, na podstawie art. 154 k.p.a., decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. Kolegium pismem z dnia 24 grudnia 2013 r., przekazało Prezydentowi W. W tym zakresie Kolegium wyjaśniło, że nie wydało decyzji, których zmian żąda strona, a zatem nie jest właściwe do ich weryfikacji w trybie art. 154 k.p.a. Wspomniane pisma z dnia 24 grudnia 2013 r. zostały doręczone stronie dnia 13 stycznia 2014 r. Podaniem z dnia 13 stycznia 2014 r. strona wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego niezałatwienia sprawy weryfikacji decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r., na podstawie art. 154 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. umorzyło postępowanie w sprawie zarzucanej bezczynności Kolegium w rozpatrzeniu podania z dnia 20 sierpnia 2013 r. w trybie art. 154 k.p.a. Podaniem z dnia 26 marca 2014 r. strona wezwała Kolegium po raz kolejny do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego niezałatwienia sprawy weryfikacji decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. na podstawie art. 154 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. ponownie umorzyło postępowanie w sprawie zarzucanej bezczynności w rozpatrzeniu podania z dnia 20 sierpnia 2013 r. w trybie art. 154 k.p.a. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w załatwieniu podania z dnia 20 sierpnia 2013 r. i w kwestii weryfikacji decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w dniu 20 sierpnia 2013 r. złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. domagając się stwierdzenia nieważności tej decyzji w oparciu o art. 156 § 1 i zmiany decyzji w oparciu o art. 154 k.p.a. ze względu na słuszny interes strony. Wskazał, że w dniu 16 grudnia 2013 r., tj. po czterech miesiącach Kolegium "raczyło" wydać decyzję, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. Skarżący zarzucił, ze odmawia mu się ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., mimo w terminie złożonego wniosku. Odmawia się mu również weryfikacji decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. w oparciu o art. 154 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. przedstawiło stan faktyczny i prawny sprawy oraz wniosło o umorzenie postępowania w sprawie zarzucanej bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – (zwanej dalej p.p.s.a)., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - art. 149 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu , mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Innymi słowy bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań. Trzeba przy tym zauważyć, że w przypadku wnoszonej do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu lub przewlekle prowadzenie postępowania, strona nie jest związana terminami do takiego zaskarżenia. Stan bezczynności (przewlekłości postępowania), jako naruszający prawo, trwa bowiem dopóty, dopóki organ nie załatwi sprawy lub nie podejmie innej czynności prawem przewidzianej, umożliwiającej kontynuowanie postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność organu jest zatem prawnie dopuszczalna dopóki organ ten nie zniweczy stanu milczenia (zob. P. Brzozowski, Glosa do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2010 r., II SAB/Ol 68/10, w: LEX/el.2010). Przechodząc od tych ogólnych uwag do realiów badanej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi jest zarzucana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. bezczynność w przedmiocie rozpoznania podania skarżącego z dnia 20 sierpnia 2013 r. zatytułowanego "Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem decyzji ostatecznych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej – ZTPS[...] [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. o sygn. [...];[...];[...]; o odmowie udzielenia pomocy w sprawie na wniosek z dnia 2 lipca 2013 r. z uwagi na utrudnienia z mojej strony". Z uwagi na złożenie wspomnianego podania w terminie otwartym do złożenia odwołania od decyzji w nim wymienionych trafnie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wezwało stronę do sprecyzowania jej żądania. Skarżący w piśmie z dnia 6 listopada 2013 r. zatytułowanym "Riposta" jednoznacznie wskazał jakich czynności oczekuje od organu administracji ,a mianowicie domaga się stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz zmiany tych decyzji na podstawie art. 154 k.p.a. Jak wynika z materiału aktowego sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. rozpatrzyło wniosek skarżącego zawarty w piśmie z 6 listopada 2013r. dotyczący stwierdzenia nieważności i wydało w dniu [...] grudnia 2013 r. decyzję nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]. A z kolei wniosek strony w części zawierającej żądanie zmiany powyższej decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r, na podstawie art. 154 k.p.a.,. pismem z dnia 24 grudnia 2013 r. Kolegium przekazało – na podstawie art. 65 §1, w związku z art. 154 k.p.a.- Prezydentowi W. jako organowi właściwemu do jej weryfikacji w tym trybie art. 154 k.p.a. , o czym skarżący został zawiadomiony w dniu 13 stycznia 2014 r. W świetle powyższych niespornych okoliczności sprawy jako nieuprawniony przedstawia się zarzut bezczynności organu, który w terminie określonym do rozpatrzenia sprawy załatwił ją w formie prawnej działania , przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego . Zgodnie z regulacją zawartą w art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Podane powyżej terminy załatwienia sprawy oznaczają okres, w którym dana sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji. Materiał aktowy sprawy przeczy twierdzeniu strony jakoby organ orzekający w sprawie pozostawał w zwłoce z podjęciem właściwego co do formy aktu lub czynności , będących reakcją na zgłoszone przez stronę żądania. . Natomiast fakt podjęcia przez organ określonego aktu , nie spełniającego oczekiwań strony nie świadczy o jego bezczynności . Stanowisko organu wyrażone w jego orzeczeniu strona może kwestionować w drodze wykorzystania stosownych środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego , a następnie w ramach kontroli sądowo-administracyjnej . Z tego też powodu nie można uznać, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie w omawianym wyżej zakresie ,albowiem wniosek strony został załatwiony przy wykorzystaniu dopuszczalnych , prawnych form działania organu administracji , przewidzianych procedurą administracyjną. Stwierdzenie powyższego oznacza ,że organ administracji w dacie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego nie pozostawał w bezczynności , a zatem skarga na bezczynność przedstawia się jako bezzasadna , co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.