IV SAB/Wr 103/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. T. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 16 stycznia 2026 r. H. T., reprezentowany przez adwokata, (dalej: strona) wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. strona cofnęła skargę, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe, jak i okoliczność, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do uznania czynności procesowej strony za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.