IV SAB/Wr 1038/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi P. V. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 lipca 2021 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 listopada 2021 r., pismem z dnia 30 listopada 2021 r., Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wspomnianej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca to wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 6 grudnia 2021 r. Wymagany wpis od skargi nie został uiszczony, przy czym jak wynika z akt sprawy, ze sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 1080/21 zostało wyłączone i włączone do akt sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 1038/21 pismo strony z dnia 12 sierpnia 2021 r. o cofnięciu skargi z dnia 7 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony stronie skarżącej w dniu 6 grudnia 2021 r. Siedmiodniowy termin opłacenia skargi minął bezskutecznie w dniu 13 grudnia 2021 r. Okoliczność nieopłacenia skargi ta obligowała Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do złożonego poprzez stronę oświadczenia o cofnięciu skargi należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym, rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Inny słowy, strona może cofnąć skargę, jeżeli skutecznie wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, czy też fiskalnymi, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).