IV SAB/Wr 104/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 104/18 odrzucające skargę Z. Z. na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 104/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. Z. (dalej: skarżący) na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Pismem z dnia 27 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na wyżej wymienione postanowienie z dnia 31 lipca 2018 r., które nie zostało podpisane. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie w siedzibie tut. Sądu lub nadesłanie podpisanego oryginalnie odpisu oraz nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 17 września 2018 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, jedynie w piśmie z dnia 24 września 2018 r., nadesłanym drogą elektroniczną, zażądał podania podstawy prawnej wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej u.p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 u.p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a., każde pismo procesowe, w tym także i zażalenie, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym oraz pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej jak np. faks, e-mail czy platforma usług publicznych (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13). Taka możliwość zaistnieje bowiem dopiero od dnia 31 maja 2019 r., tj. po wejściu w życie art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 183, ze zm.). Zgodnie zaś z art. 47 § 1 u.p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 31 lipca 2018 r. w jednym tylko egzemplarzu, natomiast stroną postępowania jest jeszcze organ, któremu również powinien być doręczony odpis zażalenia. W obowiązującym stanie prawnym nie ma przepisu, który pozwalałaby na to, aby Sąd zastąpił stronę w zakresie uzupełnienia braków formalnych pisma. Zgodnie z aktualnymi poglądami orzecznictwa, ugruntowanymi uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, LEX nr 1404016, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów pisma, zgodnie z art. 47 § 1 u.p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 u.p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. Pogląd ten znajduje odpowiednie zastosowanie również do zażalenia. W myśl art. 49 § 1 u.p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest zażalenie na postanowienie Sądu, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia jest jego odrzucenie (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 3 września 2018 r., przesłano stronie skarżącej wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia, z tym pouczeniem, że jego nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem zażalenia. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 u.p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 17 września 2018 r. Zatem termin na ich usunięcie upływał z dniem 24 września 2018 r. W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał jednakże wniesionego zażalenia, nie nadesłał też 1 odpisu tego pisma, ograniczając się wyłącznie do polemiki z otrzymanym wezwaniem. Wobec powyższego przedmiotowe zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.