IV SAB/Wr 1050/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z 6 sierpnia 2025 r., w formie dokumentu elektronicznego, R. S. (dalej: skarżący) złożył skargę na opisaną w sentencji bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Skarga stanowiąca załącznik do pisma przewodniego z dnia 6 sierpnia 2025 r., nie została podpisana. W wykonaniu zarządzenia z 25 września 2025 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przesłanej w dniu 6 sierpnia 2025 r. przez nadesłanie - za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Sądu – skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżącego poinformowano, że skarga, która została przesłana w dniu 6 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej w formie załącznika w formacie ".pdf" nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem osobistym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wezwanie sądowe o uzupełnienie wspomnianego braku doręczono skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 1 października 2025 r. W tym dniu zostało przez skarżącego podpisane urzędowe poświadczenie odbioru rzeczonego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Według natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Warunkiem skutecznego złożenia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. wyraźnie bowiem rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale NSA z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl. Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądowe o uzupełnienie wspomnianego braku doręczono skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 1 października 2025 r. W tym dniu zostało przez skarżącego podpisane urzędowe poświadczenie odbioru rzeczonego wezwania. Stosownie bowiem do brzmienia art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Ponadto zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnował z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wyznaczając w ten sposób tę ścieżkę korespondencji. Mimo to w wyznaczonym terminie brak nie został uzupełniony. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.