IV SAB/Wr 106/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej M. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 listopada 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wr 106/12 w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Ś. w przedmiocie zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wydanym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. M. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Ś. w przedmiocie zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 listopada 2012 r. W dniu 13 listopada 2012 r. (data stempla biura podawczego tut. Sądu) skarżący wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W dniu 20 listopada 2012 r. skarżący nadał w placówce pocztowej wniosek o przywrócenie terminu, bowiem jak wskazał pozbawiono go szans na zapoznanie się z pouczeniem tut. Sądu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Zdaniem skarżącego wydanie postanowienia tut. Sądu z dnia 12 listopada 2012 r. odrzucającego jego skargę nie mogło nastąpić przed 16 listopada 2012 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 listopada 2012 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania czynności procesowej, której wniosek o przywrócenie terminu dotyczy – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 20 listopada 2012 r. bez nadania dalszego biegu. Powyższe wezwanie Sądu odebrał dorosły domownik – matka skarżącego w dniu 27 listopada 2012 r. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 26 listopada 2012 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 listopada 2012 r., Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. zawiadomiła tut. Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. W. – M. W piśmie z dnia 30 listopada 2012 r. skarżący wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu złożył w terminie 7 dniowym od dnia otrzymania postanowienia z dnia 12 listopada 2012 r. Podniósł, że wydano postanowienie odrzucające jego skargę nie czekając na upływ 7 dni na odpowiedź skarżącego na pouczenie Sądu, co spowodowało konieczność wnioskowania o przywrócenie terminu czynności procesowej. Wskazał również na utrudniony kontakt z Okręgową Izbą Radców Prawnych we W. w celu ustalenia kto został wyznaczony jego pełnomocnikiem z urzędu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 grudnia 2012 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącemu pismo procesowe skarżącego z dnia 20 listopada 2012 r. i 30 listopada 2012 r., jednocześnie zwracając się o sprecyzowanie wniosku skarżącego zawartego w piśmie procesowym z dnia 20 listopada 2012 r. i podanie, czy pełnomocnik skarżącego podtrzymuje ów wniosek. W dniu 19 grudnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego nadał w placówce pocztowej skargę kasacyjną, nie składając jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W piśmie tym sprecyzował również pisma skarżącego z dnia 20 listopada 2012 r. i z dnia 30 listopada 2012 r. jako skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie wpadkowe o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Wprawdzie art. 175 § 1 p.p.s.a. przewiduje przymus "adwokacko-radcowski", jednakże nie oznacza to, że ubieganie się o przyznanie pełnomocnika z urzędu ma wpływ na interpretację cytowanego art. 177 § 1 p.p.s.a. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie wtedy, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wstrzymania biegu terminów ustawowych. Tak więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, że odpis wydanego w sprawie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 listopada 2012 r. i od tego dnia, zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. rozpoczął się bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin ten upływał zatem w dniu 17 grudnia 2012 r., a był to poniedziałek. W tej sytuacji złożenie w dniu 19 grudnia 2012 r. skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie postanowienia Sądu nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego skarga kasacyjna podległa odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a.