IV SAB/Wr 106/12

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnej ustanowionej z urzędu M. W. – M. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. radcy prawnej, ustanowionej z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł, podwyższone o stawkę podatku VAT w kwocie 41,40 zł, czyli ogółem 221,40 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r. odrzucił skargę na wskazaną w sentencji bezczynność. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we W. z dnia 21 listopada 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Dnia [...] nOkręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu radcę prawną M. W. – M. Pismem z dnia [...] pełnomocnik z urzędu sporządziła skargę kasacyjną od wspomnianego postanowienia Sądu, która została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2013 r. z powodu upływu terminu do jej wniesienia. Skarga kasacyjna zawiera również wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz podatkiem VAT i oświadczeniem, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Następnie pełnomocnik z urzędu pismem z dnia [...] złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Sądu z dnia 12 listopada 2012 r. odrzucającego skargę. Do pisma tego dołączyła, opatrzone tą samą datą, pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz, opatrzoną tą samą datą, skargę kasacyjną od wspomnianego postanowienia Sądu odrzucającego skargę. Prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 6 lutego 2013 r. przywrócono termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 632/13 oddalono powyższą skargę kasacyjną. Skarga ta zawiera również wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z podatkiem VAT i oświadczeniem, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny sądowi I instancji. Pismem z dnia [...] pełnomocnik z urzędu wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia oddalającego skargę kasacyjną. Dodała, że wnosi o przyznanie tych kosztów wraz z podatkiem VAT zgodnie z jej wcześniejszym wnioskiem, według norm przepisanych. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.); dalej; rozporządzenia. Przepis § 15 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" ). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu sporządziła pismem z dnia [...] skargę kasacyjną, która została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 8 stycznia 2013 r. z powodu upływu terminu do jej wniesienia. Skarga ta zawiera wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego wraz z podatkiem VAT. Następnie pismem z dnia [...] pełnomocnik z urzędu złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, do którego dołączyła skargę kasacyjną, opatrzoną datą [...], tożsamą pod względem treści (zarzutów i wniosków) ze skargą kasacyjną z dnia [...] grudnia 2012 r., a zatem zawierającą również wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego wraz z podatkiem VAT. Termin do wniesienia tej skargi kasacyjnej został przywrócony postanowieniem Sądu z dnia 6 lutego 2013 r. i skarga ta została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2013 r. Podkreślenia wymaga, iż skarga kasacyjna z dnia [...] stycznia 2013 r., która została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny jest tożsama ze skargą kasacyjną z dnia [...] grudnia 2012 r., która nie wywołała skutków procesowych, ponieważ została odrzucona wspomnianym postanowieniem Sądu z dnia 8 stycznia 2013 r. W tej sytuacji należało przyznać pełnomocnik z urzędu jedno wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie dwóch tożsamych skarg kasacyjnych, z których jedna została odrzucona przez wojewódzki sąd administracyjny z powodu upływu terminu do jej wniesienia, a następnie druga, po przywróceniu tego spóźnionego terminu, oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, który nie brał udziału w postępowaniu przed sądem I instancji, wynosi zatem 75% stawki minimalnej, czyli 180 zł (75 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 (za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pojęcie opłaty określa § 1 pkt 1 rozporządzenia, z którego wynika, iż obejmuje ono opłaty za czynności radców prawnych przed organami wymiaru sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Należało zatem przyznać radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 180 zł - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług obejmującą kwotę 41,40 zł (23% x 180) - w łącznej wysokości 221,40 zł (wynagrodzenie: 180 zł + podatek VAT: 41,40 zł =221,40 zł). Z tych względów, na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, należało orzec jak w sentencji.