IV SAB/Wr 1070/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-10-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ twierdzi, że pismo, którego dotyczy zarzut bezczynności, nigdy do niego nie wpłynęło, a jego treść nie nosi cech aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, gdy organ zaprzecza otrzymaniu pisma, na które miał odpowiedzieć, a nawet gdyby przyjąć jego wpływ, treść pisma nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. W takich przypadkach brak jest przedmiotu sprawy podlegającego kontroli sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Fundacji "R." we W. w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące rzekomego łamania prywatności ich córki poprzez umieszczenie w Internecie ogłoszeń o jej adopcji. Fundacja w odpowiedzi na skargę zaprzeczyła otrzymaniu takiego pisma i podejmowaniu jakichkolwiek działań w tej sprawie. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż. i L. S. na bezczynność Fundacji "R." we W. w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 września 2025 r. (data wpływu) K. Ż. i L. S. (dalej: skarżący) wnieśli do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Fundacji "[...]" we W. (dalej: Fundacja, organ) w przedmiocie odpowiedzi na pismo w sprawie łamania prywatności córki skarżących polegającej na umieszczeniu w Internecie ogłoszeń o jej adopcji. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w sprawie będącej przedmiotem skargi nie wpłynęło do Fundacji żadne pismo skarżących oraz, że Fundacja nie umieszczała w Internecie informacji o adopcji córki skarżących oraz nie podejmowała żadnych innych czynności z nią związanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a 2 p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. W sprawie przedmiotem skargi wniesionej do Sądu jest bezczynność Fundacji polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na pismo skarżących w sprawie łamania prywatności ich córki polegającej na umieszczenie w Internecie ogłoszeń o jej adopcji. Z udzielonej przez Fundację odpowiedzi na skargę wynika jednak, że żadne pismo skarżących w tym przedmiocie nie wpłynęło do organu. Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że po pierwsze w sprawie brak jest przedmiotu sprawy (skarga dotyczy nieudzielenia odpowiedzi na pismo, które nigdy nie wpłynęło do organu), po drugie nawet gdyby przyjąć, że skarżący pismo takie wnieśli, to charakter opisanego w skardze pisma nie posiada cech aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji przyjąć należało, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło