IV SAB/Wr 110/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Komendanta Powiatowego Policji w D. do rozpatrzenia wniosku skarżącego M. K. z dnia 19 lipca 2011 r., w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; II. zasądza od Komendanta Powiatowego Policji w D. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. M. K. pismem z dnia 19 lipca 2011 r. przesłanym drogą elektroniczną do Komendanta Powiatowego Policji w D. wniósł "o udzielenie informacji publicznej w następującym zakresie – wykaz kamer rejestrujących obraz znajdujących się w zarządzie KPP w D. – wykaz kamer rejestrujących obraz znajdujących się w budynku KPP w D. – plany/mapy rozmieszczenia w/w kamer". Podał, że prosi o informacje w formie pisemnej na adres wskazany w "stopce". W dniu 4 listopada 2011 r. wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w D. Podał, że zaskarża bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w D. na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. i art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. polegającą na nie udostępnieniu informacji publicznej o jaką wystąpił wnioskiem z dnia 19 lipca 2011 r., a którą na podstawie art. 2 i 13 u.d.i.p. organ powinien udzielić w terminie 14 dni od złożenia wniosku. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji w D. do udostępnienia informacji publicznej o jaką wystąpił wnioskiem z dnia 19 lipca 2011 r. i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę podał, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. W związku z tym twierdzeniem przedstawił szeroką argumentację z powołaniem na orzecznictwo sądów administracyjnych i piśmiennictwo. Odnosząc się zaś do istoty skargi stwierdził, że stan faktyczny przedstawia się w ten sposób, że wnioskodawca pismem z dnia 19 lipca 2011 r. zwrócił się o nadesłanie wykazu kamer rejestrujących obraz w budynku KPP w D. Pomimo upływu terminu przewidzianego do przekazania informacji publicznej, organ wnioskowanej informacji nie przekazał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podał, że realizując polecenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w dniu 18 stycznia 2011 r. zakończył proces uruchamiania skrzynki podawczej na platformie ePUAP. Skrzynka została skonfigurowana tak, aby w momencie pojawienia się nowego dokumentu w składzie zostało wysłane automatyczne powiadomienie na główny adres emailowy organu. W dniu 1 września 2011 r. wpłynęło do organu pismo z Prokuratury Rejonowej w Ś., z którego wynikało, że prowadzi ona postępowanie z wniosku skarżącego w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej wbrew ciążącemu obowiązkowi, zawierające jednocześnie prośbę o nadesłanie odpowiedzi organu udzielonej skarżącemu i innych dokumentów w tej sprawie. Pismo to było podstawą do wszczęcia czynności wyjaśniających. Wykazały one, że na początku 2011 r. w związku z uruchomieniem systemu poczty elektronicznej Lotus Notes stare adresy zostały przekierowane na serwery internetowe Domino Lotus Notes. Po przekierowaniu wiadomości wysyłane na stary adres docierały już na nowy adres. Po sprawdzeniu w Wydziale Telekomunikacyjnym, okazało się że przekierowanie zostało wyłączone w dniu 10 czerwca 2011 r. i dlatego przestały docierać powiadomienia z platformy ePUAP. Z dniem 5 września 2011 r. zmieniono konfigurację skrzynki. Ponadto organ stwierdził, że informuje, że nie jest właścicielem danych i dokumentów objętych wnioskiem skarżącego z dnia 19 lipca 2011 r. oraz 17 sierpnia 2011 r. Właścicielem danych i dokumentów wskazanych w wyżej wymienionych wnioskach jest Wydział Inżynierii Miejskiej Urzędu Miasta w D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta, o czym stanowi § 2 powołanego przepisu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje również bezczynność organów. Przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej a podstawą do jej rozpoznania stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.)- dalej ustawa. Ustawa ta określa procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczą bezczynności organu. Art. 16 cytowanej ustawy tylko w wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiąc, że tylko w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej k.p.a. W tej sytuacji gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. W przedmiotowej sprawie może być wniesione bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (postanowienie NSA z 31 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 262/08). Wywody skargi dotyczące tej kwestii są trafne. Przechodząc do przedmiotu osądu należy podnieść, że w literaturze, a także w orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy w terminie określonym przez prawo organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednak mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem stosownego aktu (T. Woś, H. Krysiak - Malczyk i M. Romanowska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydawnictwo Prawnicze "Lexis -Nexis" Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie sprawy na milczenie jest uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ błędnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Wydawnictwo "Lexis- Nexis" Warszawa 2006 r. str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Art. 7 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udzielania informacji publicznej. Jednym z nich jest udostępnienie informacji publicznej na wniosek (art. 10 ustawy). W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący złożył w dniu 19 lipca 2011 r. wniosek o udzielenie informacji publicznej jak również i to, że nie otrzymał od organu odpowiedzi na powyższe pismo. Wyjaśnienia złożone przez organ dotyczące okoliczności wadliwego działania poczty elektronicznej, którą wniosek został przesłany – zawarte w odpowiedzi na skargę nie ekskulpują organu w zakresie bezczynności zwłaszcza, że z wymienionej wyżej skargi wynika, iż w dniu 1 września 2011 r. dowiedział się on z pisma Prokuratury Rejonowej w Ś. o istnieniu pisma. Skarga na bezczynność została wniesiona w dniu 18 października 2011 r. Dodać też należy, że próba odpowiedzi na powyższe pismo w odpowiedzi na skargę nie może być oceniane jako załatwienie wniosku z dnia 19 lipca 2011 r. Zgodnie z art. 13 omawianej ustawy udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W niniejszej sprawie Sąd nie dokonuje oceny złożonego wniosku oraz podstawy prawnej, na której został oparty. Organ bowiem w ogóle nie ustosunkował się do powyższego pisma. Merytoryczna ocena przez Sąd wniosku zastąpiłaby rozstrzygnięcie organu. Jest to niedopuszczalne po myśli powołanego art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych. Sąd administracyjny w niniejszej sprawie stwierdza istnienie bezczynności w zakresie załatwienia wniosku skarżącego z dnia 19 lipca 2011 r. Zauważyć w tym miejscu również należy, że przepisy dotyczące załatwienia spraw zawarte w ustawie z dnia 4 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stanowią, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki – art. 35. Reasumując należy uznać, że organ w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 19 lipca 2011 r. jest bezczynny i dlatego po myśli art. 149 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.