IV SAB/Wr 1127/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi N. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 października 2024 r. N. S. (dalej: strona skarżąca), działając poprzez pełnomocnika G. S. (osobę, która podpisała skargę), wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w sprawie dotyczącej wniosku strony skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę złożonego przez stronę skarżącą w dniu 6 września 2023 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 marca 2025 r., pismem z dnia z dnia 25 marca 2025 r., Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej – G. S. - do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) oraz wykazania posiadania statusu uprawniającego, zgodnie z powołanym wyżej przepisem, do występowania w charakterze pełnomocnika. Jednocześnie pouczono pełnomocnika strony skarżącej o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie w przedmiocie uzupełnienia w/w braku skargi, wysłane na adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika strony skarżącej – G. S., i odebrane przez w/w w dniu 25 marca 2025 (k. 34, UPD identyfikator poświadczenia: ePUAP-UPD155668146), zostało pozostawione bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 p.p.s.a. oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Jego dołączenie do pisma strony jest bowiem obowiązkowe w sytuacji gdy za stronę działa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem. Okoliczność ta pozwala na konwalidację stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Według art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Wobec nieprzedłożenia wraz z wniesioną skargą pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik strony skarżącej – G. S. - została wezwana do przedłożenia w/w pełnomocnictwa oraz wykazania swojego statusu, który zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. legitymuje do występowania przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika. Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone w/w pełnomocnikowi w dniu 25 marca 2025 r. (wtorek), zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 1 kwietnia 2025 r. (wtorek). Termin ten upłynął bezskutecznie. W związku z powyższym, ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do działaniu w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz nie wykazał swojego statusu uprawniającego do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.