IV SAB/Wr 116/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi D. F. na bezczynność Burmistrza Gminy w M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia [...] marca 2019 r.; II. zobowiązuje Burmistrza Gminy M. do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] marca 2019 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku; III. stwierdza, że bezczynność organu, o której mowa w pkt I wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Burmistrza Gminy M. na rzecz skarżącej kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. D. F. pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. złożyła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniosła o zobowiązanie Burmistrza Gminy M. do udzielenia żądanej informacji, w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązania Burmistrza Gminy M. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W uzasadnieniu skargi podała, że w dniu [...] marca 2019 r. złożyła do Burmistrza Gminy M. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie podania sald na głównym koncie Gminy M. za okres od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. Wyjaśniła, że udzielenie odpowiedzi w tym zakresie pozwoliłoby skarżącej na uzyskanie informacji na temat stanu finansów Gminy M., terminu wzięcia [...] milionowego kredytu przez Burmistrza bez upoważnienia Rady Miejskiej z powodu braku przelewu na dofinansowanie TK na konto powiatu m. zgodnie z podjętą uchwałą przez Radę Miejską oraz zgodności z prawem wykorzystania subwencji oświatowej na 2019 r. Od dnia złożenia niniejszej skargi, organ nie udostępnił żądanej informacji, jak również nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył ustawowy 14 dniowy termin wskazany w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Termin określony w art. 13 ust. 1 ustawy minął w dniu [...] marca 2019 r. W tej sytuacji organ pozostaje w bezczynności. Do skargi wnioskodawczyni dołączyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] marca 2019 r., kierowany do Burmistrza Gminy M. Skarżąca wniosła o udzielenie informacji publicznej w zakresie: 1) podania salda początkowego i salda końcowego na głównym koncie Gminy M. na dzień [...] grudnia 2018 r., 2) podania numerów i nazw kont bankowych Gminy M. i Urzędu Miejskiego z określeniem przeznaczenia poszczególnych rat. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. Sąd wezwał organ do nadesłania w terminie 4 dni – odpowiedzi na skargę wraz z odpisem dla strony skarżącej oraz uporządkowanymi, kompletnymi aktami administracyjnymi (doręczonym [...] czerwca 2019 r.). Wezwanie to powtórzono pismem z dnia [...] lipca 2018 r. (doręczonym [...] lipca 2019 r.). Organ nie nadesłał żądanych pism i akt administracyjnych. W piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. wnioskodawczyni – wobec niezastosowania się Burmistrza Gminy M. do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. wniosła o wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt IV SO/Wr 20/19; również w tej sprawie organ nie złożył odpowiedzi na wniosek. Sąd postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2019 r. wobec nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wymierzył organowi grzywnę w kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej, a kontrola ta o czym stanowi § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta po myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a., obejmuje również bezczynność organów. W literaturze przyjmuje się, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (T. Woś, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawnictwo Prawnicze "Lexis - Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo "Lexis - Nexis", Warszawa 2006, str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330) – dalej ustawa. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnoszące się do tych podmiotów. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżącej z dnia [...] marca 2019 r. powinien być rozpatrzony na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Burmistrz Miasta M. jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy taką informacją jest wnioskowana informacja, dotyczy bowiem majątku gminy i gospodarowania jej zasobami. Art. 13 tej ustawy stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Wniosek został przez skarżącą wniesiony w dniu [...] marca 2019 r., i do dnia rozstrzygnięcia skargi nie został rozpoznany. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1). Takie zobowiązanie, mając na uwadze wymienione wyżej ustalenia zawarł Sąd w pkt II wyroku. Mając na uwadze art. 149 § 1a zobowiązujący do stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, Sąd orzekł jak w pkt I i III wyroku. W ocenie Sądu bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Taka ocena wynika z postawy osób reprezentujących organ. Przede wszystkim organ nie tylko nie rozpoznał wniosku skarżącego mimo upływu 9 miesięcy od chwili jego złożenia, ale nawet nie podjął żadnych czynności zmierzających do tego rozpatrzenia. Pozostawał również bierny w toku niniejszego postępowania. Powyższe okoliczności Sądu dawały podstawę do wydania orzeczenia o treści jak w pkt I. Wobec braku wniosku opartego na art. 149 § 2 p.p.s.a. – Sąd odstąpił od wymierzenia sankcji określonych w wyżej wymienionym przepisie. Skarga w tym zakresie nie zawiera żadnych ustaleń, ani stanu faktycznego, które dawałyby podstawy do rozważenia zastosowania przyjętych w tym przepisie rozwiązań. O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w pkt IV – na podstawie art. 200 p.p.s.a.