IV SAB/Wr 1161/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z dnia 23 lipca 2021 r. A. T. ( dalej: strona ,skarżący ) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w rubrum postanowienia bezczynność Wojewody D. ( dalej: organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z tym uzasadnieniem , że skarga jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, jakie przysługiwały stronie w administracyjnym toku instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 listopada 2021 r., pismem z dnia 2 lutego 2022 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie wskazując, że nieusunięcie ww. braków skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 22 lutego 2022 r. W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła wskazanego braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Tymczasem - jak wynika z akt sprawy - skarga strony na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 listopada 2021 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie, pouczając go, że nieusunięcie ww. braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 22 lutego 2022 r. ,zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanych braków upływał w dniu 1 marca 2022 r. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu, strona nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie uiszczonego wpisu sądowego od skargi stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego (punkt II sentencji).