IV SAB/Wr 1175/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi U. V. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z 17 września 2025 r. U. V. (dalej: strona skarżąca) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 17 października 2025 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – przez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu po wcześniejszym umówieniu się telefonicznym. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres do doręczeń w dniu 21 października 2025 r. (k. 12 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia braków skargi upłynął bezskutecznie 28 października 2025 r. (wtorek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wymienione braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie - pomimo wezwania sądu - skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarga jaką wniosła strona skarżąca w sprawie nie została przez nią podpisana w sposób wymagany przepisami prawa. W stanie faktycznym sprawy, koniecznym było zatem wezwanie strony skarżącej do podpisania skargi. Nieuzupełnienie braku obligowało Sąd do odrzucenia skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi rozpoczął bowiem swój bieg w dniu 22 października 2025 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 28 października 2025 r. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., możliwe jest tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tymczasem w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie.