IV SAB/Wr 119/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant specjalista Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B.-F. na bezczynność Rady Powiatu W. w przedmiocie podjęcia uchwały w przedmiocie zmniejszenia liczby dyżurów pełnionych przez aptekę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. M. B. – F. właścicielka Apteki D. w B. D. wniosła do tutejszego Sądu skargę na Radę Powiatu W. Zarzuciła sądowi "brak podjęcia uchwały". Stwierdziła, że zaskarża bezczynność Rady Powiatu W., w zakresie dotyczącym zrekompensowania nadmiernej liczby dyżurów wyznaczonych dla Apteki D. w miesiącu grudniu 2013 r. oraz brak decyzji - uchwały odnośnie zmniejszenia liczby kolejnych dyżurów w/w Apteki pełnionych w miesiącu lutym, marcu lub kwietniu 2014 r. W związku z powyższym wniosła o nakazanie Radzie Powiatu W. podjęcie uchwały w zakresie stosownego zmniejszenia liczby dyżurów pełnionych przez wskazaną wyżej Aptekę w dowolnym miesiącu roku 2014., w taki sposób, aby zrekompensowana została nadmierna liczba dyżurów narzuconych uprzednio do pełnienia Aptece D. w miesiącu grudniu 2013 r. Uzasadniając skargę podała, że została zobowiązana uchwałami Rady Powiatu W. nr [...] do pełnienia dodatkowych dyżurów w miesiącu grudniu 2013 r. w liczbie przewyższającej ogólną liczbę dyżurów pełnionych przez inne apteki w powiecie wołowskim w grudniu 2013 r. Inne apteki na terenie powiatu wołowskiego pełniły w grudniu 2013 r. i 1 stycznia 2014 r. po 2 dyżury, tymczasem apteka skarżącej wyczerpała liczbę dyżurów do 14 grudnia 2013 r., zatem od 15 do 30 grudnia 2013 r. nie powinna pełnić żadnych dodatkowych dyżurów. O opisanej wyżej sytuacji skarżąca zawiadomiła pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. Radę Powiatu W. oraz Starostę W.. Ich odpowiedzi kolejno z dnia 20 stycznia 2014 r. oraz z dnia 22 stycznia 2014 r. nie czyniły zadość roszczeniu skarżącej, nie wskazywały na możliwość dokonania odpowiedniej korekty w zakresie dyżurów. W tej sytuacji skarżąca zwróciła się pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. do Przewodniczącego Rady Powiatu W., domagając się w trybie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, aby Rada Powiatu W. z uwagi na dokonane naruszenie uprawień skarżącej przez niesprawiedliwy, nierówny podział w miesiącu grudniu 2013 r. liczby dyżurów, przypadających na aptekę skarżącej w odpowiednim stopniu zmniejszyła liczbę dyżurów w dowolnym miesiącu 2014 r. Pismem z dnia 26 lutego 2014r. Przewodniczący Rady Powiatu W. poinformował skarżącą, że w jego ocenie uchwała w zakresie podziału dyżurów dla aptek była prawidłowa oraz spełniała wymogi prawa. W piśmie tym nie ustosunkowano się do żądań zawartych w piśmie z dnia 30 stycznia 201 4r. dotyczących zrekompensowania zawyżonej dla apteki D. liczby dyżurów za miesiąc grudzień 2013 r. w szczególności pismo to nie zawierało informacji o pozytywnej lub negatywnej decyzji Rady Powiatu Wołowskiego w tym zakresie. Tym samym organ jest bezczynny w zakresie ustosunkowania się do uzasadnionych roszczeń skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. W uzasadnieniu tego stanowiska stwierdzono, że zarzuty skarżącej są bezzasadne i nie mają odzwierciedlenia w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy. Przy podejmowaniu przez Radę Powiatu uchwały nr [...] nie było zamiaru obciążenia apteki prowadzonej przez skarżącą dodatkowymi dyżurami. Zmiana grafiku na rok 2013 w połowie grudnia 2013 r. była spowodowana koniecznością zapewnienia dyżuru w W. w związku z zakończeniem działalności [...]. Po wydaniu pozytywnej opinii przez Dolnośląską Izbę Aptekarską w listopadzie 2013 r. w grudniu podjęto uchwałę w przedmiotowej sprawie. Stwierdzono też, że zaspokojenie roszczeń skarżącej spowoduje reakcję łańcuszkową ze strony innych aptek. Wyżej wymieniona uchwała zgodna jest z przepisami prawa, organ nadzoru Wojewody D. nie dopatrywał się naruszenia prawa w wyżej wymienionej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przedmiotem skargi jest bezczynność Rady Powiatu Wołowskiego w przedmiocie nie podjęcia uchwały w sprawie zmniejszenia liczby dyżurów pełnionych przez Aptekę [...] w 2014 r. Przedmiot skargi wynika jednoznacznie z petitum skargi. Tak sformułowane żądanie należało odrzucić, w ocenie sądu skarga jest niedopuszczalna. Zakres działalności sądów administracyjnych określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności obejmuje orzekanie skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Jak wynika z brzmienia pkt 8 art. 3§1 p.p.s.a przedmiotem skargi może być bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Żądanie wyartykułowane przez skarżącą nie może być załatwione w formie decyzji administracyjnej, postanowienia określonego w pkt 2) a także postanowienia określonego w pkt 3 - wydanego w postępowaniu zabezpieczającym lub egzekucyjnym, nie dotyczy również interpretacji przepisów prawa podatkowego. Nie mamy także do czynienia z innym niż decyzja bądź postanowienie aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Uchwała w przedmiocie ustalenia godzin pracy aptek ogólnodostępnych - gdyż skarżąca wnosi o wydanie takiej uchwały, może zostać wydana na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 i art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 595) oraz art. 94 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 45, poz. 271 ze zm.). Jest ona aktem prawa miejscowego. Ma charakter generalny, abstrakcyjny i jest wydana w granicach delegacji ustawowej (art. 94 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne). Zatem z powołanego art. 3 §1 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że przedmiotem kontroli sądu administracyjnego nie może być bezczynność organu jednostek samorządu terytorialnego w sprawach aktów prawa miejscowego i tym samym skarga w tym przedmiocie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58§1 pkt 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu skarga niniejsza jest niedopuszczalna również na podstawie art. 58 §1 pkt 5 p.p.s.a., skarżąca nie posiada bowiem legitymacji czynnej do złożenia skargi w opisanym wyżej przedmiocie. Wymienione bowiem ustawy – o samorządzie powiatowym i o prawie farmaceutycznym nie dają skarżącej uprawnienia do złożenia skargi we wskazanym przedmiocie. Brak jest w tych aktach prawnych upoważnienia do takiego działania. Działanie skarżącej mogło być oparte na art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak wyżej. J.T. 24.10.14r.