IV SAB/Wr 121/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne II. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy W. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi. W dniu [...] listopada 2012 r. A. K., dalej skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 13 października 2012 r. wystąpił do organu z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej. Podał, że w dniu 15 października 2012 r. wniosek został doręczony organowi, na co skarżący posiada stosowne potwierdzenie. Dodał, że w dniu 5 listopada 2012 r. skarżący przesłał do organu ponaglenie w sprawie udzielenia informacji publicznej. Mimo to, wniosek nie został rozpatrzony. Pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. pełnomocnik organu wskazał, że pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. organ udzielił odpowiedzi skarżącemu na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W piśmie z dnia 17 grudnia 2012 r. skarżący potwierdził, że w dniu 14 grudnia 2012 r. organ udzielił odpowiedzi na jego wniosek z dnia 13 października 2012 r. Wskazał, że skoro odpowiedzi udzielono dopiero po wniesieniu przez niego skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu (skargę tę doręczono w dniu 21 listopada 2012 r.), sytuację tę należy potraktować jako uwzględnienie skargi przez organ w całości we własnym zakresie, zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wobec powyższego wniósł o: 1) uznanie, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie informacji publicznej, 2) zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, obejmujących wpis w wysokości 100 zł, zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., 3) umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ze względu na jego bezprzedmiotowość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. Mając na uwadze przedmiot wniesionej skargi wskazać należy, że dostęp do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwana dalej ustawą. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. W oparciu o wskazane regulacje przyjąć należy, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w terminie - określonym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno- technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia. Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSA WSA 2009 nr 4, poz. 63, lex nr 463487). Pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. organ administracji udzielił skarżącemu informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem tj. po wniesieniu skargi do Sądu. Powyższe potwierdził również skarżący w piśmie procesowym z dnia 17 grudnia 2012 r. W tej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 13 października 2012 r. Wskazać ponadto należy, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd bierze pod uwagę jedynie fakt wydania lub niewydania aktu. W przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda rozstrzygnięcie, Sąd nie może dokonać jego kontroli w postępowaniu ze skargi na bezczynność. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności nie pozostaje, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., tzn. nie może zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie aktu administracyjnego lub dokonania czynności. Zauważyć jednak należy, że załatwienie wniosku skarżącego z dnia 13 października 2012 r. nastąpiło niewątpliwie z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, który upłynął z dniem 29 października 2012 r. Wskazać również należy, że skarga na bezczynność organu została wniesiona w dniu 19 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Natomiast organ pismem dnia 14 grudnia 2012 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek o udzielenie informacji publicznej, a zatem po wniesieniu skargi do Sądu przez skarżącego, ale jeszcze przed jej rozpoznaniem przez Sąd. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić należy, że w chwili złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności. Udzielenie skarżącemu informacji publicznej, po wniesieniu skargi do sądu oznacza, że organ ten przestał tkwić w bezczynności, co czyni bezprzedmiotowym niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na uwadze o kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową zarzucaną przez skarżącego bezczynność usuwa - jak w niniejszej sprawie - należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej skarżącemu zwrot poniesionych kosztów postępowania. Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącego kwotę składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono w punkcie I wyroku. Natomiast o kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.