IV SAB/Wr 121/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi A. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 marca 2021 r. A. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wszczętego wnioskiem złożonym przez skarżącego dnia 21 sierpnia 2019 r. W skardze nie wskazano adresu zamieszkania ani adresu do doręczeń skarżącego. Wniesiona skarga nie zawierała także numeru PESEL skarżącego. Wraz ze złożeniem skargi nie został również uiszczony wpis od skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 czerwca 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi: 1) przez oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego poprzez podanie pełnego adresu, a w razie jego braku - adresu do doręczeń skarżącego lub siedziby i adresu jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 2) poprzez podanie numeru PESEL skarżącego. Na uzupełnienie wskazanych braków formalnych skargi zakreślono skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podobnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 czerwca 2024 r., skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazano jednocześnie, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na wskazany rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wyżej wymienione wezwania skierowano na wynikający z akt administracyjnych sprawy adres do korespondencji skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania została, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 13 oraz 21 czerwca 2024 r., zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie". Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 4 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Według art. 57 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy adres ten znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Odnotowanie bowiem w aktach administracyjnych adresu skarżącego nie zwalnia go od podania tego adresu (oznaczenia miejsca zamieszkania), o czym stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II FZ 18/20). Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie podania numeru PESEL skarżącego znajduje natomiast podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w myśl którego pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie wskazanych wyżej braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z kolei w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie odpisy pism wzywających skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi zostały doręczone skarżącemu jedną przesyłką w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącego przesyłce zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz jej opłacenia, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pism wraz z informacją o możliwości ich odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 13 czerwca 2024 r., drugie zaś - 21 czerwca 2024 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 27 czerwca 2024 r. Od tego dnia rozpoczął się bieg siedmiodniowego terminu na wykonanie wezwań Sądu. W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 4 lipca 2024 r. braki formalne skargi dotyczące: 1) oznaczenia miejsca zamieszkania skarżącego poprzez podanie pełnego adresu, a w razie jego braku - adresu do doręczeń skarżącego lub siedziby i adresu jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 2) numeru PESEL skarżącego; nie zostały uzupełnione, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Również siedmiodniowy termin zakreślony skarżącemu do opłacenia skargi, wobec przyjęcia fikcji doręczenia skarżącemu wezwania w tym zakresie w dniu 27 czerwca 2024 r., minął bezskutecznie w dniu 4 lipca 2024 r., albowiem skarga nie została opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.