IV SAB/Wr 1213/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Z. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 grudnia 2020 r. nadesłanym w formie elektronicznej na adres skrzynki podawczej D. Urzędu Wojewódzkiego w ramach platformy e-PUAP, N. Z. (dalej: skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną sentencji bezczynność Wojewody D. (dalej: organ). Skarga została przekazana do tut. Sądu w dniu 27 września 2021 r. Z korespondencji nadesłanej przez organ wynika, że skarga nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, nadto organ mimo dwukrotnego wezwania nie nadesłał adresu e-PUAP strony skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że decyzją z dnia 15 czerwca 2021 r. udzielił skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do dnia 31 grudnia 2022 r. Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2022 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. dalej p.p.s.a.). Jednocześnie w wezwaniu wyjaśniono, że wobec braku nadesłania przez organ adresu e-PUAP strony skarżącej, Sąd zmuszony był skierować wezwanie na adres strony wynikający z akt administracyjnych. Wezwanie zostało odebrane przez dorosłego domownika 15 kwietnia 2022 r. Do dnia dzisiejszego strona nie uzupełniła wskazanego w wezwaniu braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła skargę za pomocą środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego. Skarga ta jednak nie spełniała jednego z podstawowych wymogów formalnych – nie była podpisana. Sąd zatem wezwał stronę do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi podpisem elektronicznym. Termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczonym skutecznie stronie w dniu 15 kwietnia 2022 r. upłynął bezskutecznie z dniem 22 kwietnia 2022 r. Zatem, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.