IV SAB/Wr 122/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na bezczynność Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r. H. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 lipca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od niniejszej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Na to zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1401/17 zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone. Pismem z dnia 30 października 2017 r. skarżący został powtórnie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 22 czerwca 2017 r. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skierowane na adres skarżącego. Skuteczne doręczenie ww. przesyłki nastąpiło w dniu 21 listopada 2017 r. Skarga nie została w zakreślonym terminie opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem nie uiszczono należnego od niej wpisu sądowego. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej: u.p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli skarga dotknięta jest powyższym brakiem, strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 u.p.p.s.a). Pomimo skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nie uzupełniono ww. braku skargi, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.