IV SAB/Wr 124/12

Sygn. akt IV SAB/Wr 124 /12 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata ustanowionego z urzędu M. B. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we [...] w przedmiocie publikacji decyzji ostatecznej na wniosek z dnia [...] postanawia: odmówić przyznania od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., adwokatowi ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. odrzucił skargę. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we W. z dnia 29 stycznia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata M. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o dokonanie wykładni powyższego postanowienia Sądu z dnia 10 stycznia 2013 r. odrzucającego skargę (pkt I sentencji). Następnie wyznaczony przez Radę Adwokacką pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia [...], sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Sądu z dnia 22 października 2013 r. Odrębnym pismem, opatrzonym tą samą datą, wniósł również o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia tej opinii i oświadczył, że pomoc prawna udzielona z urzędu nie została opłacona w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm. ). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wniosek pełnomocnika z urzędu z dnia [...] o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 22 października 2013 r. umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o dokonanie wykładni postanowienia Sądu z dnia 10 stycznia 2013 r. odrzucającego skargę (pkt I sentencji) – nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, że postanowienie umarzające postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o dokonanie wykładni postanowienia sądu nie podlega zaskarżeniu. Od postanowienia tego nie przysługuje bowiem prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, uregulowanej w art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. W końcowych wnioskach opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (pkt 6) pełnomocnik wskazał, że postanowienie Sądu z dnia 22 października 2013 r. jest zgodne z prawem wobec czego w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z treści tej opinii wynika również, że na postanowienie o umorzeniu postępowania przysługuje skarga kasacyjna oraz że instytucja umorzenia ma zastosowanie do postępowań wpadkowych, prowadzonych w ramach postępowania ze skargi. Skoro od postanowienia sądu umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o dokonanie wykładni postanowienia sądu nie przysługuje żaden środek odwoławczy, w tym prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, to tym samym niezasadny jest wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia takiej skargi. Postanowienie to nie jest postanowieniem kończącym postepowanie w sprawie, o którym mowa art. 173 § 1 Prawa o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe potwierdza treść przytoczonego wyżej przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia, z którego jednoznacznie wynika, że wynagrodzenie przysługuje w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pomoc prawna w postępowaniu przed sądami II instancji w przypadku orzeczeń od których przysługuje prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, wymienionych art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polega na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej albo sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dodać należy, iż pismem Sądu z dnia 31 października 2013 r. przesłano pełnomocnikowi z urzędu postanowienie Sądu z dnia 22 października 2013 r. wraz z informacją, iż od postanowienia tego nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 oraz art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.