IV SAB/Wr 124/12

Sygn. akt IV SAB/Wr 124 /12 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2014 r. Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata ustanowionego z urzędu M. B. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we [...] w przedmiocie publikacji decyzji ostatecznej na wniosek z dnia [...] postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., adwokatowi ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za udział w dwóch postępowaniach zażaleniowym obejmujące kwotę 240 zł, powiększoną o stawkę podatku VAT w wysokości 55,20 zł, czyli ogółem 295,20 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. odrzucił skargę. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we W. z dnia 29 stycznia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka we [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata M. B. Następnie wyznaczony przez Radę Adwokacką pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 7 marca 2013 r., sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Sądu odrzucającego skargę, za którą postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2013 r. otrzymał stosowne wynagrodzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. odmówił wykładni postanowienia Sądu odrzucającego skargę. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi z urzędu w dniu 15 października 2013 r. Następnie pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 22 października 2013 r. poinformował Sąd, iż stwierdził brak podstaw do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie Sądu odmawiające wykładni. Do pisma tego dołączył, opatrzoną tą sama datą, opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 7 października 2013 r. odmawiającego wykładni. Zarówno powyższe pismo, jak i opinia, nie zawierały wniosku o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu z dnia 10 stycznia 2013 odrzucającego skargę. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi z urzędu w dniu 6 listopada 2013 r. Następnie pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 12 listopada 2013 r. poinformował Sąd, iż stwierdził brak podstaw do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie Sądu z dnia 22 października 2013 r. odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu odrzucającego skargę. Do pisma tego dołączył, opatrzoną tą sama datą, opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 22 października 2013 r. odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego postanowienia Sądu. Zarówno powyższe pismo, jak i opinia, nie zawierały wniosku o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. pełnomocnik z urzędu poinformował Sad, iż tego dnia wypowiedział pełnomocnictwo z uwagi, że skarżący utracił do niego zaufanie, co wyraził w piśmie z dnia 10 grudnia 2013 r. Poinformował również, że zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego pełnomocnika. Nieprawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r. odmówiono pełnomocnikowi z urzędu przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od odrębnego postanowienia Sądu z dnia 22 października 2013 r. umarzającego w pkt I sentencji postępowanie sądowe o dokonanie wykładni postanowienia Sądu z dnia 10 stycznia 2013 r. odrzucającego skargę . Pismem referendarza sądowego z dnia 23 stycznia 2014 r. poinformowano pełnomocnika z urzędu, że wskazane wyżej dwie opinie o braku podstaw do wniesienia dwóch zażaleń nie zawierają wniosku o zasądzenie wynagrodzenia. Pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. pełnomocnik urzędu wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia, tj. opinii z dnia 22 października 2013 r. i z dnia 12 listopada 2013 r. i oświadczył, że pomoc prawna udzielona z urzędu nie została opłacona w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit " d " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym 120 zł. Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia wynosi zatem 240 zł (120 x2). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, należało przyznać adwokatowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 295,20 zł (wynagrodzenie: 240 zł + podatek VAT: 55,20 zł =295,20 zł). Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit "d" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.