IV SAB/Wr 126/12

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-03-22

Skład orzekający: Wanda Wiatkowska-Ilków

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie postanowienia sądu administracyjnego jest zasadny, gdy sąd orzekł o całości skargi i nie pominął żadnego z żądań strony?
Ratio decidendi
Wniosek o uzupełnienie postanowienia sądu administracyjnego może być uwzględniony jedynie w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Jeśli postanowienie sądu jest kompletne, orzeczono o całości skargi, a skarżący nie wyczerpał trybu zażaleniowego, wniosek o uzupełnienie nie może zostać uwzględniony.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które odrzuciło jego skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie uchylenia bądź umorzenia decyzji ostatecznych. Skarżący domagał się uzupełnienia sentencji o orzeczenie dotyczące stwierdzenia bezczynności Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz o ukaranie organu grzywną za bezczynność i rażące naruszenie prawa, argumentując, że sąd nie orzekł o całości skargi.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 126/12 odrzucającego skargę Z. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie uchylenia bądź umorzenia decyzji ostatecznych z dnia 17 grudnia 2008 r. postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie uchylenia bądź umorzenia decyzji ostatecznych z dnia 17 grudnia 2008 r. Pismem z dnia 12 marca 2013 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 marca 2013 r. We wniosku wskazał: "(...) domagam się uzupełnienia sentencji Postanowienia o dodatkowe orzeczenie z wniosku skarżącego o stwierdzenie bezczynności ze strony Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wydania decyzji na mój wniosek z dnia 25 września 2012 r. o uchylenie bądź umorzenie decyzji ostatecznych (...)" oraz "(...) domagam się uzupełnienia sentencji Postanowienia o dodatkowe orzeczenie z wniosku skarżącego o ukaranie organu za bezczynność i rażące naruszenie prawa – wymierzenie organowi grzywny, gdyż sąd nie orzekł o całości skargi." W dalszej części pisma skarżący podał, że w skardze wniesionej w niniejszej sprawie domagał się od Sądu stwierdzenia bezczynności ze strony "Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej – Zespół Terenowej Pracy Socjalnej nr [...]", a także ukarania tego organu za bezczynność i rażące naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku (tu: postanowienia) jest więc pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. 1 Możliwość uzupełnienia orzeczenia jest zatem konsekwencją zasady, zgodnie z którą Sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. "Uzupełnienie" znaczy w języku polskim uczynić zupełnym, kompletnym. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 marca 2013 r. jest kompletne, a Sąd orzekł o całości skargi. Zgodnie też z oświadczeniem skarżącego z dnia 31 stycznia 2013 r. oznaczył zaskarżony organ administracyjny, gdyż sam skarżący, wezwany do sprecyzowania skargi z dnia 7 grudnia 2012 r. podał, że jego skarga dotyczy bezczynności organu, jakim jest Prezydent W. Co więcej, postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. Sąd odrzucił skargę Z.R. z tego powodu, iż nie wyczerpał przysługującego mu trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi, trudno więc w tej sytuacji w ogóle mówić o nieorzeczeniu przez Sąd o całości skargi albo niezamieszczeniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z tego względu wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło