IV SAB/Wr 128/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca) Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wyłączenie sędziego NSA Julii Szczygielskiej, Sędziego WSA Magdaleny Jankowskiej-Szostak i Sędziego WSA Władysława Kulona od rozpoznania sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wydania kopii akt sprawy postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wydania kopii akt sprawy. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł skargę kasacyjną, która to skarga postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2015r. została odrzucona. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2015 r., odrzucone zostało także zażalenie skarżącego na w/w postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną. W dniu 30 września 2015r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem oznaczonym sygn. akt I OZ 1124/15 - oddalił zażalenie A. D. na w/w postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 29 maja 2015 r. Postanowieniem z dnia 28 października 2015r . Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, będącej sędzią sprawozdawcą w tej sprawie. W terminie otwartym do wniesienia zażalenia skarżący pismem z dnia 13 listopada 2015r. złożył "skargę" na powyższe postanowienie. Zarzucając, że rozstrzygnięcie jest bezprzedmiotowe i nierzeczowe, skarżący wniósł o stwierdzenie jego nieważności, wnosząc równocześnie o wyłączenie na podstawie art. 18 , art. 19 i art. 20 p.p.s.a. sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej-llków, sędziego NSA Henryka Ożoga oraz sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. tut. Sąd oddalił powyższy wniosek o wyłączenie sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej-llków, sędziego NSA Henryka Ożoga oraz sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego. W terminie otwartym do wniesienia zażalenia skarżący pismem z dnia 17 grudnia 2015r. złożył "skargę" na powyższe postanowienie, żądając stwierdzenia jego nieważności, z tego powodu, iż w ocenie skarżącego rozstrzygnięcie jest bezprzedmiotowe i nierzeczowe. Jednocześnie skarżący wniósł o wyłączenie na podstawie art.18 , art. 19 i art. 20 p.p.s.a. sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej oraz sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. tut. Sąd odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej oraz sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej. W terminie otwartym do wniesienia zażalenia skarżący pismem z dnia 1 lutego 2016r. złożył "skargę" na powyższe postanowienie, z tego powodu, iż w Jego skarżącego rozstrzygnięcie jest bezprzedmiotowe i nierzeczowe. Jednocześnie skarżący wniósł o wyłączenie na podstawie art.18, art. 19 i art. 20 p.p.s.a. sędziego NSA Julii Szczygielskiej, sędziego WSA Magdaleny Jankowskiej-Szostak oraz sędziego WSA Władysława Kulona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podkreślić należy, że stosownie do dyspozycji art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania. Powyższa regulacja ma bowiem na celu zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd, czyli sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 561/15). Wskazać w tym miejscu także należy, że tak w orzecznictwie, jak i w doktrynie przyjęte zostało, iż wniosek o wyłączenie sędziego złożony po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego prawomocnym orzeczeniem jest niedopuszczalny,konsekwencją czego jest jego odrzucenie (por. postanowienie NSA z 18 lutego 2005 r.,sygn.akt OSK 173/04 LexPolonica nr 402371; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 16 czerwca 2014r., sygn.akt IV S.A./GI 263/13; Hanna Knysiak- Molczyk, Komentarz do art.20 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W rozpatrywanej sprawie na skutek wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny opisanego wyżej postanowienia z dnia 30 września 2015r., sygn. akt I OZ 1124/15 oddalającego zażalenie skarżącego, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 128/15 odrzucające skargę złożoną w tej sprawie stało się prawomocne. Jak bowiem wynika z art. 168 § 1 p.p.s.a. - orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Przez orzeczenie należy rozumieć wyrok, postanowienie oraz zarządzenie przewodniczącego. Przez środki odwoławcze należy natomiast rozumieć skargę kasacyjną oraz zażalenie. Prawomocność oznacza zatem ostateczne zakończenie postępowania w sprawie. Wobec tego, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie ze skargi A. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wydania kopii akt sprawy, już się nie toczy , to wniosek o wyłączenie sędziów w tej sprawie jest niedopuszczalny z tej to przede wszystkim przyczyny, że nie ma on na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, skoro sprawa została zakończona prawomocnym postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2015 r. o odrzuceniu skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.