IV SAB/Wr 1296/24
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-03-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli została wniesiona po zakończeniu postępowania przez organ administracji?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli została wniesiona po tym, jak organ administracji publicznej zakończył postępowanie poprzez wydanie decyzji lub postanowienia. Stan bezczynności lub przewlekłości musi być aktualny w dacie wniesienia skargi, a nie historyczny.Stan faktyczny
Fundacja A. we W. złożyła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie odwołania od decyzji o wykreśleniu szkoły z ewidencji. Skarga została wniesiona po tym, jak organ wydał postanowienia odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co oznaczało zakończenie postępowania przez organ. Strona skarżąca złożyła również ponaglenie do Ministra Edukacji Narodowej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2025 r. sprawy ze skargi Fundacji A. we W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie odwołania od decyzji w sprawie wykreślenia szkoły z ewidencji szkół i placówek niepublicznych postanawia: odrzucić skargę.
W dniu 25 listopada 2024 r. Fundacja A. we W. (dalej: strona skarżąca) złożyła osobiście do Dolnośląskiego Kuratora Oświaty (dalej: organ) skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie odwołania od decyzji w sprawie wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych Policealnej Szkoły M. "[...]". Z pism załączonych do skargi wynika zaś, że pismem z 8 listopada 2024 r. strona skarżąca wywiodła w tej sprawie ponaglenie do Ministra Edukacji Narodowej.
W odpowiedzi na skargę organ obszernie opisał stan faktyczny sprawy, wyjaśniając (w szczególności), że 5 kwietnia 2024 r. Prezydent Wrocławia wydał decyzję nr 11/2024 o wykreśleniu z dniem 31 maja 2024 r. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych Policealnej Szkoły M. "[...]". Decyzja ta została doręczona stronie skarżącej 9 kwietnia 2024 r. Nadmienił również, iż 14 listopada 2024 r. - po rozpoznaniu odpowiednio wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz odwołania od ww. decyzji Prezydenta Wrocławia z 5 kwietnia 2024 r. - wydał dwa odrębne postanowienia w przedmiocie: odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (nr 57/2024) oraz w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (nr 58/2024), które to zostały skutecznie doręczonej stronie skarżącej 21 listopada 2024 r. (co wynika z akt spraw zawisłych przed tutejszym Sądem pod sygnaturami: IV SA/Wr 587/24 i IV SA/Wr 588/24).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po załatwieniu sprawy przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty. Jak wynika z akt sprawy, postanowienia Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie: odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (nr 57/2024) oraz w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (nr 58/2024) zostały wydane 14 listopada 2024 r. (a doręczone 21 listopada 2024 r.). Skarga na bezczynność i przewlekłość w przedmiocie odwołania od decyzji Prezydenta Wrocławia z 5 kwietnia 2024 r. została wniesiona zaś 25 listopada 2024 r.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne już po zakończeniu postępowania administracyjnego Naczelny Sąd Administracyjny podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sąd Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, stwierdzono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną uznać należy skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
W kolejnej uchwale z 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W jej uzasadnieniu wskazano, że przyjęty w uchwale z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, pogląd w odniesieniu do skargi na bezczynność organu administracji, gdy skarga została wniesiona w chwili ustania bezczynności organu, pozostaje aktualny także wobec skargi wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, gdy skarga ta została wniesiona po zakończeniu postępowania, którego dotyczy. Istota skargi na przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ administracji publicznej polega na niejako przymuszeniu organu do jej merytorycznego załatwienia w terminach wynikających z przepisów prawa poprzez wydanie stosownego orzeczenia sądowego. Zatem po wydaniu decyzji kończącej postępowanie w danej instancji tego typu skarga nie może odnieść takiego skutku, bo ten już się ziścił.
Tym samym, skoro stan bezczynności lub przewlekłości kończy się wraz z załatwieniem sprawy przez organ, to skarga nie może dotyczyć przedmiotu, który nie istnieje już w chwili jej wniesienia. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania stan rzeczy musi być w dacie skargi aktualny, a nie historyczny. Taka wykładnia art. 53 ust. 2b p.p.s.a. została przyjęta w powołanych wyżej uchwałach składu siedmiu sędziów NSA: z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) oraz z 7 marca 2022 r. (sygn. akt II OPS 1/21) i jako taka jest wiążąca dla Sądu rozpoznającego sprawę (art. 269 § 1 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze przyjąć należy, że skoro skarga strony skarżącej na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona 25 listopada 2024 r., a zatem już po wydaniu (i doręczeniu) postanowień Dolnośląskiego Kuratora Oświaty z 14 listopada 2024 r., czyli już po zakończeniu przez ten organ postępowania w sprawie odwołania od decyzji w sprawie wykreślenia Szkoły z ewidencji szkół i placówek niepublicznych, to jest ona niedopuszczalna i jako taka winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło