IV SAB/Wr 13/04

IV SAB/Wr 13/04 Wyrok W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 16 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: S. NSA Bogumiła Skrzypczak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 roku w trybie uproszczony na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w sprawie wniosku o ponowne rozpoznania sprawy dotyczącej uchylenia decyzji o pozbawienie uprawnień kombatanckich; l.zobowiazuje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do wydania w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt sprawy i odpisu prawomocnego wyroku decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącego z dnia [...] roku; 2. zasadza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym IV SAB/Wr 13/04 2 Uzasadnienie. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] roku (...) pozbawił J. D. uprawnień kombatanckich. Decyzja ta stała się ostateczna. Pismem z dnia [...] roku, nazwanym "odwołaniem" J. D. wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej jego uprawnień kombatanckich. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] roku (...) -wydaną na podstawie art. 154 § 1 i § 2 , art. 235 § 1 Kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142 poz. 950 ze zmn.) - odmówił uchylenia decyzji z dnia [...]r. o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu tej decyzji organ stwierdził, że pismo z dnia [...] roku należało potraktować jako wniosek o uchylenie decyzji pozbawiającej uprawnień kombatanckich, tj. wniosek oparty na treści art. 154 kpa. Organ przyjął jednak, że nie ma podstaw do uchylenia tej decyzji, gdyż skarżący uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej w okresie służby w Milicji Obywatelskiej, a zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142 poz. 950 ze zmn.) takie osoby pozbawia się uprawnień kombatanckich. Organ stwierdził także, że stosownie do art. 1 ust. 2 pkt. 6 cyt. ustawy uprawnienia kombatanckie przysługują osobom, które uczestniczyły w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych w oddziałami UPA i Werhwolfu. Jednakże przepis ten nie może mieć zastosowania do wnioskodawcy, gdyż służba w Milicji Obywatelskiej nie stanowiła zmilitaryzowanej służby państwowej. Organ powołał się przy tym na poglądy wyrażone w orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. IV SAB/Wr 13/04 3 W związku z tym Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji, która pozbawiała wnioskodawcę uprawnień kombatanckich. J. D. pismem z dnia [...] roku odwołał się od tej decyzji. W piśmie tym zarzucił, że błędny jest pogląd organu co do tego, że nie brał on udziału w walkach z UPA w ramach zmilitaryzowanych jednostek. W czasie bowiem służby w organach MO został przydzielony do jednostki operacyjnej, która była zmilitaryzowana i w ramach tej jednostki brał udział w walkach przeciwko Ukraińskiej Armii Powstańczej. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie wydał decyzji w związku z pismem z dnia [...] roku. J. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której ponownie zarzucił, że brał udział w walkach z ugrupowaniami UPA w ramach specjalnej, zmilitaryzowanej jednostki operacyjnej. Zarzucił też, że do chwili wniesienia skargi nie otrzymał odpowiedzi organu na przedstawione zarzuty. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym zarzucając, że skarga wniesiona do Sądu stanowi skargę na bezczynność organu. Ponadto organ powtórzył argumenty przemawiające za brakiem podstaw do uchylenia decyzji w sprawie pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich. Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] roku wyraził zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i ponownie powtórzył zarzuty zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny skierował sprawę do trybu uproszczonego, zgodnie z art. 119 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270). IV SAB/Wr 13/04 4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność z prawem materialnym zaskarżonych aktów administracyjnych, a także badanie zgodności tych aktów pod względem formalnym, a więc badanie, czy w postępowaniu administracyjnym nie nastąpiło takie naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które miało wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 pkt. 8 cyt. ustawy sąd administracyjny kontroluje także działanie administracji przez rozpoznawanie skarg na bezczynność organu w przypadkach określonych w pkt. 1 - 4 tego przepisu. W niniejszej sprawie organ administracyjny popadł w bezczynność. Nie wydał bowiem decyzji dotyczącej wniosków zawartych w piśmie skarżącego z dnia [...] roku. Z akt sprawy wynika, że Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydał decyzję z dnia [...] roku, w której na podstawie art. 154 § 1 i 2 kpa odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] roku w sprawie pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich. Decyzja z dnia [...] roku stanowiła zatem decyzję wydaną w I instancji. Z uwagi na to, że decyzję tę wydał Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, stronie nie służyło od tej decyzji odwołanie lecz stosownie do art. 127 § 3 kpa - wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżący pismem z dnia [...] roku zgłosił taki wniosek. Niezależnie od tego, że wniosek ten nazwał "odwołaniem" organ był zobowiązany rozpoznać to pismo, jako swoisty środek zaskarżania przewidziany art. 127 § 3 kpa. Tym samym na organie ciążył obowiązek rozpoznania tego środka prawnego i wydania orzeczenia w terminie określonym w art. 35§ 1 i § 2, w zw. z art. 140 kpa. IV SAB/Wr 13/04 5 Termin załatwienia sprawy nie został przez organ zachowany, do chwili obecnej bowiem Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie wydał żadnego orzeczenia w związku z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Uzasadniony jest zatem pogląd, że Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozostał bezczynny. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sąd administracyjny stwierdzając bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1 - 4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w punkcie 1. sentencji wyroku zobowiązał Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do wydania w terminie 30 dni decyzji rozstrzygającej wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Zgodnie z art. 200 cyt. ustawy uwzględniając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany zasądzić na rzecz skarżącego koszty postępowania. W tej sprawie poniesione przez skarżącego koszty były ograniczone jedynie do wpisu od skargi. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.