IV SAB/Wr 1306/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 września 2021 r. A. T. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga nie posiadała oryginalnego podpisu skarżącego. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 21 lutego 2022 r., pismem z dnia 23 lutego 2022 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez osobiste podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie egzemplarza podpisanej własnoręcznie skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą powyższe wezwanie, z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu, złożono w placówce pocztowej w dniu 25 lutego 2022 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono skarżącego umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano w dniu 7 marca 2022 r. na kolejne 7 dni. Skarżący, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji, nie odebrał przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do tut. Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 11 marca 2022 r. (k. 26 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarga nie została podpisana przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: u.p.p.s.a.). Zgodnie z art. 57 § 1 u.p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 u.p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wymienione braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 u.p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie - pomimo wezwania sądu - skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga nie zawierała oryginalnego podpisu skarżącego, w związku z czym pismem z dnia 23 lutego 2022 r. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez jej osobiste podpisanie w siedzibie Sądu lub nadesłanie egzemplarza podpisanej własnoręcznie skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu - dwukrotnie awizowano w dniach 25 lutego 2022 r. i 7 marca 2022 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 26 akt sądowych). W związku z tym, że strona w toku postępowania nie wskazała innego adresu do doręczeń niż znajdujący się w skardze, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 u.p.p.s.a. - z dniem 11 marca 2022 r. (piątek). W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 18 marca 2022 r. (piątek). Pomimo upływu wyznaczonego terminu, strona nie podpisała skargi. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.