IV SAB/Wr 1346/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 listopada 2025 r. P. P. S N B P. M. (dalej: strona skarżąca), działając poprzez pełnomocnika A. G. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 grudnia 2025 r., Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej – A. G. - do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz podanie numeru PESEL strony skarżącej. Jednocześnie pouczono pełnomocnika strony skarżącej o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie w przedmiocie uzupełnienia wymienionych braków skargi, odebrane przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 17 grudnia 2025 r. (k. 9 akt sądowych), zostało pozostawione bez odpowiedzi. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a). Wymienione braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie - pomimo wezwania sądu - skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarga jaką wniosła strona skarżąca w sprawie została podpisana przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, który nie przedstawił pełnomocnictwa upoważniającego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z wymogami określonymi w art. 35 p.p.s.a. W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik strony skarżącej nie odpowiedział na prawidłowo doręczone w dniu 17 grudnia 2025 r. wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Siedmiodniowy termin do złożenia pełnomocnictwa zgodnie z wymogami art. 35 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 24 grudnia 2025 r. (Wigilia – dzień ustawowo wolny od pracy). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu upłynął zatem w dniu 29 grudnia 2025 r. (poniedziałek). W zakreślonym przez Sąd terminie, strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, brak formalny skargi nie został uzupełniony. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.