IV SAB/Wr 1388/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: I. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 26 listopada 2025 r. (data wpływu do organu) I. S. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżącą wezwano o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz usunięcie braku formalnego skargi poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 9 stycznia 2026 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Wezwania doręczono skarżącej osobiście w dniu 12 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosowanie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), pismo strony powinno (poza warunkami określonymi w art. 46 § 1 pkt. 1-5 p.p.s.a.) zawierać ponadto w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania strony skarżącej, a w razie jego braku - adresu do doręczeń. Co więcej zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Dlatego w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ponadto według art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest m.in. skarga. Wedle natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę listową zawierającą wezwania sądowe o podanie do akt sprawy adresu zamieszkania strony skarżącej oraz o uiszczenie wpisu od skargi, doręczono skarżącej w dniu 12 stycznia 2026 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła jednak braku formalnego skargi oraz nie uiściła należnego wpisu. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 9 stycznia 2026 r. skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać zamierzonych skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać też umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08 i 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07).