IV SAB/Wr 14/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego WSA Marka Olejnika i sędziego WSA Darii Gawlak-Nowakowskiej w sprawie ze skargi A. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego WSA Marka Olejnika i sędziego WSA Darii Gawlak-Nowakowskiej. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek o wyłączenie wskazanych w tym wniosku sędziów orzekających w tut. Sądzie. Od tego postanowienia skarżący złożył zażalenie, w treści którego zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego WSA Marka Olejnika i sędziego WSA Darii Gawlak-Nowakowskiej wskazując, że wydali wymienione rozstrzygnięcie z nieposzanowaniem zasady praworządności. Jako podstawę wyłączenia powołał art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. W dniu 14 i 15 stycznia 2016 r. objęci wnioskiem sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, że w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 14/15 nie zachodzą podstawy wyłączenia określone w art. 18 p.p.s.a., jak również nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywoływać wątpliwości co do ich bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego WSA Marka Olejnika i sędziego WSA Darii Gawlak-Nowakowskiej podlegał oddaleniu. Wyjaśnić należy, że p.p.s.a. przewiduje ściśle określone sytuacje, gdy sędzia może zostać wyłączony od rozpoznania konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, w świetle art. 18 § 1 p.p.s.a. następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu |przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia |kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Niezależnie od ww. przyczyn zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest natomiast uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, podana przez skarżącego we wniosku okoliczność – oddalenie innego wniosku o wyłączenie sędziów -w żaden sposób nie stanowi przyczyn wyłączenia wskazanych sędziów określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Wniosek stanowi natomiast przejaw subiektywnego stanowiska strony niezadowolonego z końcowego rezultatu postępowania incydentalnego w zakresie wyłączenia sędziów. Instytucja wyłączenia sędziego nie może jednak być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 342/14). Należy również zauważyć, że wskazani we wniosku sędziowie oświadczyli, że nie zachodzą w stosunku do nich żadne okoliczności z art. 18 p.p.s.a. oraz art. 19 p.p.s.a. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że brak podstaw do wyłączenia sędziego występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanym przepisie, dające podstawę do wyłączenia go i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (zob. postanowienia NSA z 11 września 2012 r., sygn. akt II OZ 704/12). Podkreślenia wymaga, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 212/71, OSNC 1972/3/55). W tym stanie rzeczy, wobec braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek do wyłączenia sędziego, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.