IV SAB/Wr 142/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku pełnomocnika H. W. i W. W. – radcy prawnego T. S. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 września 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 142/13 w sprawie skargi H.W.i W. W. na bezczynność Zarządcy Nieruchomości G. Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uzupełnić postanowienie w ten sposób, że w dotychczasowej sentencji dodać: pkt 2 w brzmieniu: "II. przyznaje radcy prawnemu T. S. kwotę 295, 20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) zł w tym 23 % VAT od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym" oraz pkt 3 w brzmieniu: "III. zwrócić radcy prawnemu T. S. wydatki z tytułu nadania przesyłki poleconej w łącznej kwocie 4, 55 (słownie: cztery i 55/100) zł. Postanowieniem z dnia 16 września 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 142/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi H. W. i W. W. na bezczynność Zarządcy Nieruchomości G. Z. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących ustanowionemu w ramach prawa pomocy w dniu 23 września 2013 r. W dniu 24 września 2013 r. pełnomocnik skarżących złożył w tut. Sądzie wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 16 września 2013 r. o rozstrzygnięcie o kosztach wskazując, iż wniosek taki złożył w piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. a następnie ponowił w piśmie cofającym skargę z dnia 4 lipca 2013 r. W pismach tych pełnomocnik wnosił o przyznanie kosztów udzielenia nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 240 zł netto plus 23% VAT oraz zwrot kosztów doręczenia korespondencji skarżącym w wysokości 4, 55 zł. Oświadczył jednocześnie, że wymienione koszty nie zostały zapłacone w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten ma zastosowanie także do postanowień kończących postępowanie w sprawie z mocy art. 166 p.p.s.a., stosownie do którego do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 16 września 2013 r. pełnomocnik skarżących złożył w terminie. Ustanowiony dla skarżących w ramach prawa pomocy pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów udzielenia nieopłaconej pomocy prawnej w piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. a następnie ponowił w piśmie z dnia 4 lipca 2013 r. Mając na uwadze powyższe należało uzupełnić postanowienie z dnia 16 września 2013 r. o treść rozstrzygnięcia o kosztach w sposób jaki orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Przepis § 15 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 5, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Natomiast § 16 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit "a" i "b" - 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, należało podwyższyć przyznane wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną o obowiązującą 23 % stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 55, 20 (240 zł x 23%). Zwrotowi podlegają również wydatki z tytułu nadania przesyłki listowej poleconej w kwocie 4, 55 zł. Wobec powyższego Sąd orzekł w przedmiocie uzupełnienia postanowienia o koszty na podstawie art. 157 § i 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a.