IV SAB/Wr 146/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. O. V. (dalej: strona, skarżący) pismem z dnia 31 marca 2023 r. (data wpływu) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniami z dnia 3 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni kopii ponagleń skierowanych do organu wraz z dowodem ich wniesienia, a także do opłacenia skargi. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 28 kwietnia 2023 r., wskazane braki skargi nie zostały jednak usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej u.p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 u.p.p.s.a.). W myśl art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych albo w terminie wskazanych w art. 36 § 1 (bezczynność) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia. Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Ponadto trzeba podkreślić, że stosownie do treści art. 220 § 1 zd. 1 u.p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że do wywiedzionej przez stronę skargi nie zostały dołączone dokumenty świadczące o złożeniu przez nią ponaglenia na bezczynność organu. Nadto od skargi nie został również uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 złotych. Dlatego też zarządzeniami z dnia 3 kwietnia 2023 r. wezwano stronę do usunięcia ww. braków skargi, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 u.p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwania do usunięcia braków skargi zostały doręczone na adres korespondencyjny strony skarżącej w dniu 21 kwietnia 2023 r. Zatem termin na ich usunięcie upływał z dniem 28 kwietnia 2023 r., który wypadał w piątek. W zakreślonym terminie skarżący nie przedłożył kopii ponagleń, o których była mowa w wywiedzionej przez niego skardze. Tym samym nie wykazał on, że wyczerpał przysługujące mu na mocy art. 37 k.p.a. środki zaskarżenia bezczynności Wojewody. Nie uiścił on również wymaganego wpisu sądowego. Z tych przyczyn wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 u.p.p.s.a.