IV SAB/Wr 148/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2019 r.; II. zobowiązuje Burmistrza Gminy T. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2019 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy ; III. stwierdza, że bezczynność organu, o której mowa w pkt I wyroku nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Burmistrza Gminy T. na rzecz skarżącego kwotę 100,00(słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. P. K. ( dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy T. w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powyższym wniósł o: 1) zobowiązanie Burmistrza Gminy T. do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podał, że wnioskiem z dnia [...] maja 2019 wystąpił, w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, do Burmistrza Gminy T. o udostępnienie informacji publicznej polegającej na przekazaniu informacji dotyczącej poniesionych kosztów lekcji religii w szkołach przez Gminę T. 2018 r. Wniosek został złożony przez platformę EPUAP oraz podpisany podpisem elektronicznym co dowodzi na jego skuteczne dostarczenie. Burmistrz mimo terminu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy zobowiązującego go do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, tego terminu nie dotrzymał. Termin ten minął [...] czerwca 2019 r. Skarżący nie otrzymał wnioskowanej informacji publicznej, jak i pisma, które wskazywałoby na powody opóźnienia oraz termin w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji ( art.13 ust. 2 ustawy). Skarżący wskazał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiony bądź przez udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem, bądź przez odmowę udostępnienia, a więc wydania decyzji odmownej, jeżeli istnieją ku temu podstawy prawne. W sprawie skarżącego Burmistrz nie podjął żadnego ze wskazanych wyżej działań. To prowadzi do przyjęcia, że dopuszcza się do bezczynności w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej, gdyż organ nie uczynił zadość żądaniu. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy T. wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ewentualnie o oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. Organ podniósł, że pismem z dnia [...] lipca 2019 r., poinformował wnioskodawcę, że w ocenie organu informacje objęte wnioskiem mają charakter informacji przetworzonej oraz że udzielenie informacji zgodnie z art. 13 ust 1 pkt 1 ustawy warunkowane jest wykazaniem istnienia szczególnego istotnego interesu publicznego uzasadniającego uzyskanie żądanej informacji. W związku z tym organ wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego, w terminie 14 dni , od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca jak dotąd nie odpowiedział na wezwanie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następujące: Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości min. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym po myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) dalej p.p.s.a. orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Gminy T. w udostępnieniu informacji publicznej określonej we wniosku z dnia [...] maja 2019 r. dotyczącej poniesionych kosztów religii w szkołach Gminy T. 2018 r. Przez bezczynność należy rozumieć sytuacje, w której dany podmiot, mimo ciążącego na nim obowiązku, w terminie ustalonym przez obowiązujące przepisy nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności. Wniesienie skargi na tak rozumianą bezczynność jest uzasadnione nie tylko w razie niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także i w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie ocenił, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznych (Dz. U. z 2018 poz. 1330) dalej u.d.i.p. w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej. W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p. zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są w szczególności organy władzy publicznej. W świetle tego nie budzi wątpliwości Sądu, że Burmistrz Gminy M. jest organem władzy publicznej na szczeblu samorządowym, w związku z czym jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej będących w jego posiadaniu. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonej. Z kolei przepis art. 6 i ust. 1 u.d.i.p. określa przykładowy katalog informacji i dokumentów, które stanowią informacje publiczną, katalog ten ma charakter przykładowy i niepełny. Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ,,Prawo do informacji publicznej" obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Według art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.2. Jeśli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie, określonym w ust. 1 podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku (ust. 2). Ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej. Udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno - technicznej. Jeżeli natomiast żądanie nie dotyczy informacji publicznej podmiot zobowiązany powinien powiadomić pisemnie podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa. Formę decyzji ustawodawca przewidział w art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. dla odmowy udostępnienia informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Do decyzji, o których mowa w ust. 1 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wyżej wskazano, ustawa wprowadza regułę, że odmowa udostępnienia informacji określonej we wniosku następuje wyłącznie w formie decyzji Administracyjnej ( art. 16 u.d.i.p.). Brak takiej decyzji , nieudostępnienie informacji publicznej stanowi bezczynność podmiotu zobowiązanego. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie, bowiem wniosek skarżącego nie został załatwiony w żaden z opisanych sposobów. Akta sprawy dowodzą jedynie, że po złożeniu przez skarżącego skargi w dniu [...] lipca 2019 r. do sądu, podmiot zobowiązany wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego – pisma z dnia [...] lipca 2019 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II wyroku. Konsekwencją tego rozstrzygnięcia Sądu jest konieczność zakończenia postępowania w sprawie z wniosku z dnia [...] maja 2019 r. W ocenie sądu podmiotowi zobowiązanemu nie można przypisać rażącego naruszenia prawa. Organ zareagował niezwłocznie, po wniesieniu skargi, kierując do skarżącego pismo z dnia [...] lipca 2019 r. w sprawie wniosku z dnia [...] maja 2019 r. Zachowanie adresata w sprawie nie było celowym lekceważeniem obowiązków nakładanych przez u.d.i.p. ( art. 149 § 1a p.p.s.a.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.