IV SAB/Wr 149/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Lidia Serwiniowska,, sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Starszy referent Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia i wydania decyzji oddala skargę. Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia jego pisma z dnia 28 sierpnia 2013r. w oparciu o przepis art. 235 k.p.a. i wydania decyzji na odwołanie strony wniesione w tymże piśmie na decyzje MOPS z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...], [...], [...]. Skarżący powołując się na przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., oraz przepis art. 154 k.p.a., stwierdził, cyt.: " (...) ze względu na słuszny interes społeczny i strony postępowania. W związku z postanowieniem Kolegium z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] postanawiającym odmówić ponownego rozpatrzenia sprawy w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r. w oparciu o art. 235 k.p.a. Na wezwanie strony z dnia 27 stycznia 2014r. do usunięcia naruszenia prawa (...)".W uzasadnieniu skargi, skarżący powołując się na przepis art.235 k.p.a., wskazał, że domaga się od Kolegium rozpoznania odwołania z dnia 28 sierpnia 2013r. i zmianę decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2014r., podkreślając, że zgodnie z art.235 k.p.a., skarga po zakończeniu postępowania, uważana jest także za żądanie wznowienia postępowania lub zmiany decyzji. W konsekwencji powyższego, skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności i rażącego naruszenia prawa przez w/w Kolegium w związku z obrazą art.235 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, przedstawiając następującą chronologię wydarzeń i czynności, jakie podejmowane były w latach 2013 i 2014 w związku z w/w pismem (podaniem) skarżącego z dnia 28 sierpnia 2013r.. W dniu 20 listopada 2013r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wpłynęło przesłane "zgodnie z wolą strony" przez Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr [...] w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. - podanie Z. R. z dnia 28 sierpnia 2013r. skierowane do Prezydenta W., zatytułowane: "Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa administracyjnego przez kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (...) we W. Panią G. S. w związku z art.160,162, 207, 210, 282 i 286 kodeksu karnego na moją szkodę". Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismem z dnia 6 grudnia 2013r., Nr [...], powołując się na przepis art. 232 § 2 k.p.a., w myśl którego skargę na pracownika można przekazać do załatwienia również jego przełożonemu służbowemu, z obowiązkiem zawiadomienia organu właściwego do rozpatrzenia skargi o sposobie jej załatwienia, przekazało w/w pismo (podanie) Z. R. z dnia 28 sierpnia 2013r., będące skargą na pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. do załatwienia Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. Pismo to do wiadomości przekazano ska4rżacemu. W dniu 27 stycznia 2014r. do Kolegium wpłynęło pismo Z. R. z tej samej daty, zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r." z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji "MOPS z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...], [...], [...]", jak i odwołaniem się do korespondencji prowadzonej również z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w L. Pismem z dnia 27 lutego 2014r. Nr [...] Kolegium poinformowało Z. R., że w dniu 6 grudnia 2013r. (za nr pisma [...]) przekazało - zgodnie z właściwością - podanie w/w z dnia 28 sierpnia 2013r., będące skargą na pracownika MOPS we W. Wyjasniono, iż w przedmiotowym podaniu z dnia 28 sierpnia 2013r. Z. R. nie zawarł żądania stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji, na sygnatury których powoływał się w podaniu z dnia 27 stycznia 2014r. Kolegium stwierdziło, że postępowanie zainicjowane podaniem z dnia 28 sierpnia 2013r. zostało przed Kolegium zakończone i w tej sytuacji dalszą korespondencję w sprawie uznało za bezcelową. Mimo udzielonych przez Kolegium wyjaśnień, Z. R. kolejnym pismem (podaniem) z dnia 6 marca 2014r. wniósł do Kolegium zażalenie na, cyt.: "bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. i brak orzeczenia na pismo strony z dnia 27 stycznia 2014r. zawierające wezwanie do dokonania, czynności i usunięcia naruszenia prawa z żądaniem rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r." Postanowieniem z dnia [...] marca 2014r. Nr [...], po zapoznaniu się z wezwaniem Z. R. do usunięcia naruszenia prawa, dotyczącym "bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. i braku orzeczenia na pismo strony z dnia 27 stycznia 2014r. zawierające wezwanie do dokonania czynności i usunięcia naruszenia prawa z żądaniem rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r.", Kolegium umorzyło postępowanie wszczęte tym wezwaniem. Dalej Kolegium wskazało, że wraz z pismem z dnia 20 marca 2014r. Nr [...], stosownie do art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przekazało WSA we Wrocławiu akta sprawy i odpowiedź na skargę Z. R. z dnia 6 marca 2014r. na "bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. i brak orzeczenia na pismo strony z dnia 27 stycznia 2014r. zawierające wezwanie do dokonania czynność i usunięcia naruszenia prawa z żądaniem rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r.", z wnioskiem o umorzenie postępowania. Postanowieniem z dnia 14 maja 2014r. , sygn.akt IV SAB/Wr 53/14 WSA we Wrocławiu umorzył postępowanie zainicjowane skargą Z. R. złożoną w dniu 6 marca 2014r. Z kolei w kwietniu 2014r. Kolegium udzieliło WSA we Wrocławiu odpowiedzi w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 53/14, o informację, czy odwołania Z. R. z dnia 28 sierpnia 2013r. od decyzji oznaczonych: [...], [...], [...], zostały już rozpoznane i z jakim wynikiem ([...]). Kolegium wyjaśniło, że przed Kolegium nie toczy się żadne postępowanie z odwołań Z. R. od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej - Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej i wskazało podane wyżej okoliczności faktyczne. Wcześniej, wraz z pismem z dnia 23 kwietnia 2014r. Nr [...], [...] Kolegium przekazało WSA we Wrocławiu akta sprawy i odpowiedź na skargę Z. R. z dnia 26 marca 2014r. na postanowienie Kolegium z dnia [...] marca 2014r. Nr [...], umarzające postępowanie wszczęte wezwaniem Z. R. do usunięcia naruszenia prawa dotyczącym bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego "i braku orzeczenia na pismo strony z dnia 27 stycznia 2014r. zawierające wezwanie do dokonania czynności i usunięcia naruszenia prawa z żądaniem rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r.", z wnioskiem o odrzucenie skargi. Postanowieniem z dnia 12 maja 2014r., sygn.akt IV SA/Wr 319/14 WSA we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R.. Nadto Kolegium wskazało, że wobec postanowienia Kolegium z dnia [...] marca 2014r. Nr [...] Z. R. złożył również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kolegium postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014r. Nr [...] - stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powołując się na powyższe ustalenia, Kolegium stwierdziło, że w sprawie przedstawianej przez Z. R. nie zachodzi żaden z przypadków bezczynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślono, że podanie Z. R. z dnia 28 sierpnia 2013r. skierowane było do Prezydenta W. i stanowiło, cyt.: "Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa administracyjnego Przez kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (...) w związku z art. 160; 162; 207; 210; 282 i 286 Kodeksu karnego. Na moją szkodę" . W związku z tym Kolegium stwierdziło, że nie znajduje podstawy prawnej do władczego działania organu administracyjnego w tak określonym zakresie. Nadto Kolegium wskazało, że w niejednokrotnie powoływanym przez Z. R. (choć w innym kontekście) wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 2 lipca 2013r., sygn.akt IV SAB/Wr 29/13, dotyczącym jego skargi na bezczynność Kolegium, Sąd stwierdził, że, cyt.: "mając na uwadze treść pism i wniosków składanych przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego należy zauważyć, iż skarżący doskonale orientuje się w procedurze administracyjnej i przysługujących mu jako stronie postępowania środkach prawnych, jest zatem mało prawdopodobne, aby nie posiadał wiedzy w jaki sposób winno być sporządzone i wniesione odwołanie od decyzji organu administracji Dokumentacja analizowanej sprawy nie pozostawia wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. spełniło wszystkie przesłanki prawidłowości postępowania w sprawie, a mianowicie po wniesieniu doń podania przez skarżącego, w związku z uznaniem swej niewłaściwości w sprawie, podanie niezwłocznie przekazało organowi właściwemu, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu zawierało obszerne uzasadnienie. Powyższe oznacza, że Kolegium z pewnością nie pozostawało w bezczynności w załatwieniu sprawy skarżącego. W orzecznictwie przyjmuje się, że przekazanie przez organ wniosku strony według właściwości innemu organowi wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, choćby nawet przekazanie to było wadliwe (por. np. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 30 października 2012r., II SAB/OI 80/12, LEX nr 1234542)". Kolegium wskazało, że sytuacja, w której Z. R. po pewnym czasie próbuje zmienić charakter złożonego podania zdarza się nie po raz pierwszy (por. w/w wyrok z dnia 2 lipca 2013r., IV SAB/Wr 29/13). Reasumując, Kolegium z cała mocą podkreśliło, że Z. R. nie wniósł odwołań od wskazanych w skardze decyzji organu I instancji. Mając na względzie wyżej powiedziane Kolegium wniosło o oddalenie skargi na bezczynność , jako oczywiście bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania. Zgodnie natomiast z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwana dalej p.p.s.a. (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.) - kontrola ta obejmuje również bezczynność organu. Rozpoznając merytorycznie skargę należy podnieść, że przyjęte zostało, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. T. Woś, M. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd.Prawnicze "Lexis-Nexis" (W-a 2005, str. 86). Wniesienie skargi na milczenie jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (por.J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Lexis-Nexis", Warszawa 2006, str. 37). Podkreślić przy tym należy, że zgodnie zaś z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się więc do zbadania, czy rzeczywiście organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce. W sytuacji zatem, gdy Sąd uzna skargę za uzasadnioną, może zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub aktu czy też dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, jeśli organ ten nie uczynił tego mimo obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, wojewódzki sąd administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wydawania orzeczenia. Aby zatem ocenić czy skarżony przez Z. R. organ, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. pozostaje w bezczynności, wskazać należy – jak to już wyżej Sąd podkreślił, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi wniesionej do tut. Sądu pismem z dnia 20 czerwca 2014r. jest zarzucana przez Z. R. w/w Kolegium bezczynność w przedmiocie rozpoznania podania – pisma skarżącego z dnia 28 sierpnia 2013r. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że w/w pismo skarżącego przesłane do SKO we W. w dniu 20 listopada 2013r., zatytułowane: " Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa administracyjnego przez kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (...) we W. Panią G. S. w związku z art.160,162, 207, 210, 282 i 286 kodeksu karnego (...)", przekazane zostało przez to Kolegium przy piśmie z dnia 6 grudnia 2013r., Nr [...] - stosownie do art.232 § 2 k.p.a., Dyrektorowi Ośrodka Pomocy Społecznej we W., jako organowi właściwemu do rozpatrzenia skargi na pracownika tegoż Ośrodka. Istotne jest przy tym, jak trafnie zauważa Kolegium, że w opisanym wyżej piśmie (zawiadomieniu) z dnia 28 sierpnia 2013r., skarżący po pierwsze nie powoływał się na przepis art. 235 k.p.a., nie zawarł skierowanego do Kolegium żądania stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2013r., jak i nie powoływał (nie wymieniał) w tymże zawiadomieniu - piśmie tych decyzji organu I instancji. Z tej to już tylko przyczyny, nie ma oparcia w przepisach prawa podniesiony w skardze zarzut naruszenia przez Kolegium przepisu art.235 k.p.a., jak i zarzut bezczynności z powołaniem się na tak na przepis art.156 k.p.a. , jak i przepis art.154 k.p.a. Niesporne jest w sprawie, że na skutek kolejnego pisma skarżącego z dnia 27 stycznia 2014r. skierowanego do Kolegium z "wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i rozpatrzenia mojego pisma z dnia 28 sierpnia 2013r." wskazując nadto, że domaga się stwierdzenia nieważności decyzji "MOPS z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...], [...], [...]", pismem z dnia 27 lutego 2014r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. poinformowało Z. R., że w/w podanie z dnia 28 sierpnia 2013r. stanowiące skargę na pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. zostało przekazane do załatwienia zgodnie z właściwością oraz, że w podaniu tym Z. R. nie zawarł skierowanego do tegoż Kolegium żądania stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2013r. o numerach wyżej wskazanych. Mimo udzielonych powyżej wyjaśnień, Z. R. kolejnym podaniem z dnia 6 marca 2014r. złożył zażalenie na, cyt.: "bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. i brak orzeczenia na pismo strony z dnia 27 stycznia 2014r. zawierające wezwanie do dokonania czynność i usunięcia naruszenia prawa z żądaniem rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r." Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że Kolegium postanowieniem z dnia [...] marca 2014r., Nr [...] z powołaniem się na przepis art.37 § 1 i art.105 § 1 k.p.a. umorzyło postępowanie wszczęte opisanym wyżej pismem (wezwaniem) skarżącego z dnia 6 marca 2014r. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie Kolegium stwierdziło m.innymi, że podanie z dnia 28 sierpnia 2013r. będące w istocie tylko skargą na pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. zostało przekazane do załatwienia - stosownie do art. 232 § 2 k.p.a. - Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. ([...]). Nadto wskazano, że w podaniu tym, Z. R. nie zawarł skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. żądania stwierdzenia nieważności opisanych wyżej decyzji organu pierwszej instancji. W konsekwencji powyższego, Kolegium stwierdziło, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. Zważyć przy tym należy, że z urzędu jest Sądowi wiadomym, że wobec wydania przez SKO opisanego wyżej postanowienia z dnia [...] marca 2014r., WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 maja 2014r., sygn.akt IV SAB/Wr 53/14 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą Z. R. "na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. i brak orzeczenia na pismo strony z dnia 27 stycznia 2014r. zawierające wezwanie do dokonania czynności i usunięcia naruszenia prawa z żądaniem rozpatrzenia podania z dnia 28 sierpnia 2013r. w oparciu o art. 235". Również z urzędu jest Sądowi wiadomym, że postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 maja 2014r., sygn.akt IV SA/Wr 319/14 odrzucona została skarga skarżącego na opisane wyżej postanowienie Kolegium z dnia [...] marca 2014r., Nr [...] jako niedopuszczalna (art.58 § 1 p.p.s.a.), z tej to przyczyny, że zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie, nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, a nadto na postanowienie tego rodzaju nie przysługuje zażalenie. W konsekwencji powyższych ustaleń nie można – zdaniem Sądu przyjąć, by Kolegium pozostawało w bezczynności w sprawie opisanego wyżej pisma (podania – zawiadomienia ) skarżącego z dna 28 sierpnia 2013r., skoro z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z taką natomiast sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Tym samym zgodzić się należy ze stanowiskiem Kolegium, że skoro pismo skarżącego z dnia 28 sierpnia 2013r., zatytułowane: " Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (...), przekazane zostało przez to Kolegium przy piśmie z dnia 6 grudnia 2013r., Nr [...] - stosownie do art.232 § 2 k.p.a., Dyrektorowi Ośrodka Pomocy Społecznej we W., jako organowi właściwemu do rozpatrzenia skargi na pracownika tegoż Ośrodka, gdy skarżący - wbrew twierdzeniom w skardze, w opisanym wyżej piśmie z dnia 28 sierpnia 2013r., nie powoływał się na przepis art. 235 k.p.a., jak i nie zawarł skierowanego do Kolegium żądania stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2013r., to tym samym brak jest podstaw do przyjęcia stwierdzenia, iż Kolegium pozostawało i pozostaje w bezczynności. Równocześnie podkreślić należy, że fakt wydania przez Kolegium tak opisanego wyżej postanowienia z dnia [...] marca 2014r., Nr [...], jak i kolejnego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2014r., Nr [...] o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a które nie spełniają oczekiwań skarżącego, nie świadczy o bezczynności tego organu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej. H.B.13.04.2015r.