IV SAB/Wr 151/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska ( spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant : st. sekr. sądowy Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta [...] do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; II. stwierdza, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. odstępuje od wymierzenia grzywny podmiotowi zobowiązanemu; IV. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego M. N. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. N. na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – dalej ustawa, złożył do Prezydenta [...] wniosek o udostępnienie wydanych w latach [...] dokumentów urzędowych w postaci: decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz wydanych na ich podstawie pozwoleń na budowę w odniesieniu do: 1. części miasta objętych uchwałami Rady Miejskiej W. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego: 1.1. obszaru [...] (uchwała nr [...]); 1.2. w rejonie ulic [(...)] (uchwała nr [...]); 1.3. obszaru położonego w rejonie ulic [(...)] (uchwała nr [...]; 1.4. obszaru [...] (uchwała nr [...]). 2. części miasta W. ograniczonego: - od północy - planem miejscowym w rejestrze nr [...] (w opracowaniu), - od wschodu - planem miejscowym w rejestrze nr [...] (obowiązujący), - od południa - terenami [...], - od zachodu - planem miejscowym w rejestrze nr [...] (obowiązujący). Skarżący wskazał, iż formą udostępnienia informacji jest wgląd do dokumentów urzędowych. Podał, że przyjęta forma udostępnienia jest konsekwencją wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 marca 2013 r. (sygn. IV SA/Wr 799/12) dotyczącego podobnej sprawy, w której to skan dokumentów był wnioskowaną formą udostępnienia informacji (dokumenty tożsame z niniejszym wnioskiem). W ustnym uzasadnieniu wskazano, że skan dokumentów jest informacją przetworzoną a w związku z niewykazaniem przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego udostępnienie żądanej informacji, organ decyzją z dnia [...] r., sygn. [...] prawidłowo odmówił ich udostępnienia. W takich okolicznościach, przy niemożności skorzystania z udostępnienia w formie skanu dokumentów, skarżący uznał za jedynie możliwe, wystąpienie z niniejszym wnioskiem ze zdefiniowaniem formy udostępnienia jako wgląd do dokumentów urzędowych, tj. na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy. Skarżący poinformował, że w trakcie wglądu zostaną wykonane zdjęcia dokumentów urzędowych. Jeśli w ocenie organu nie jest to dopuszczalne skarżący wniósł o podanie do wiadomości podstawy prawnej dla potwierdzenia takiej tezy. Uprzednie zawiadomienie o planowanych działaniach wnioskodawcy ma również na celu odpowiednie przygotowanie dokumentów przez organ, na przykład zakrycie lub w inny sposób zabezpieczenie prywatnych danych osób fizycznych podlegających ochronie zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Pismem z dnia [...] r. skarżący został poinformowany, że ze względu na wcześniej prowadzone postępowanie dotyczące odmowy udostępnienia informacji publicznej z wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2011 r., którego treść żądania była tożsama z treścią wniosku z dnia 7 marca [...].; wskazana zaś została inna forma udostępnienia danych, do czasu zakończenia postępowania sądowego oraz uprawomocnienia się orzeczenia, przedstawiony wniosek nie może zostać rozpatrzony. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący podał, iż wyrok IV SA/Wr 799/12 o oddaleniu skargi na decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej jest prawomocny, nadto wniósł o wskazanie powodów zwłoki w załatwieniu wniosku z 7 marca [...] r. W dniu 17 czerwca organ administracyjny poinformował skarżącego, iż z uwagi na brak pisemnego uzasadnienia wyroku w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej z wniosku z dnia [...] listopada 2011 r., brak jest podstaw do odmiennego trybu rozpatrzenia wniosku z 7 marca [...] r., niezależnie od wskazanej formy udostępnienia informacji. Dalej wskazano, że zawnioskowane informacje pokrywają się z zakresem żądania określonym we wniosku z [...] listopada 2011 r. a zatem żądane dane stanowią informacje przetworzone w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a sama zmiana formy ich udostępnienia nie ma znaczenia dla sposobu jej przygotowania do udostępnienia. Ponadto skarżący został wezwany do wykonania szczególnego istotnego interesu publicznego dla uzyskania wnioskowanych informacji, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Pismem z dnia 5 lipca [...] r. podmiot zobowiązany poinformował skarżącego, że w związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie o wykazanie szczególnego istotnego interesu publicznego wniosek z dnia 7 marca [..] r. pozostanie bez rozpoznania. Wobec powyższego skarżący zwrócił się do organu o podanie podstawy prawnej wskazującej na dopuszczalność nierozpatrzenia wniosku złożonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Szczególnie w związku z przepisem art. 16 ust. 1 stanowiącego lex specialis w stosunku do uregulowań kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi z dnia 23 lipca [...] r. wskazano, iż podstawą prawną pozostawienia wniosku jest przepis art. 64 § 2 k.p.a. W skardze na bezczynność organu zobowiązanego skarżący wniósł o zobowiązanie tego organu do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznych zgodnie z wnioskiem z dnia 7 marca [...]r. Zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wskazał, że do dnia sporządzenia niniejszej skargi organ zobowiązany nie udostępnił wnioskowanych dokumentów urzędowych, ani nie odmówił ich udostępnienia. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o odrzucenie skargi bowiem skarżący nie wezwał, w trybie art. 52 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do usunięcia naruszenia prawa bądź o jej oddalenie. Zdaniem podmiotu zobowiązanego żądanie skarżącego dotyczy sporządzenia i przekazania informacji przetworzonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do uzyskania informacji przetworzonej jest ograniczone do przypadków, w których jest to istotne dla interesu publicznego. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. Nie wystarczy przy tym, że uzyskanie informacji przetworzonej jest istotne dla interesu publicznego. Ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Wniosek skarżącego nie dowodzi, istnienia szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu w/w informacji. Wskazuje raczej na to, że skarżący dąży do uzyskania informacji przetworzonych dla własnych potrzeb. Stanowisko to potwierdza brak odpowiedzi skarżącego na zapytanie o szczególny interes publiczny w udostępnieniu tych informacji. Organ, wykonując z mocy prawa zadania Gminy, nie posiada ani zbiorów ani katalogów w takiej formie uporządkowania, która spełniłaby zadośćuczynienie żądaniom skarżącego. Co więcej - z obowiązujących uczestnika przepisów prawa materialnego dotyczących architektury i budownictwa, jak też postępowania administracyjnego nie wynika obowiązek tworzenia zbiorów, czy katalogów o żądanej treści. Tym samym, aby udzielić informacji w żądanym zakresie - wgląd do dokumentów urzędowych w zakresie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz wydanych na ich podstawie pozwoleń na budowę - musi utworzyć przedmiotowy katalog, a to oznacza wytworzenie nowych informacji. I tak organ musi z posiadanych rożnych zbiorów wytworzyć nową informację o treści i uporządkowaniu jak żąda skarżący i dopiero na jej podstawie przygotować dokumenty do dalszego udostępnienia. Dokumenty te będą poddane następnemu procesowi przetworzenia poprzez anonimizację danych Inwestorów których przedmiotowe decyzje dotyczą. W Urzędzie Miejskim [...] akta spraw zawierające, między innymi decyzje administracyjne przechowywane są w odrębnych teczkach, składowanych po zakończeniu postępowania w archiwum zakładowym. Wybranie wnioskowanych decyzji wymaga więc: - sporządzenia specjalnego zestawienia - katalogu teczek kierując się żądaniem skarżącego - rodzaj decyzji, obszar którego dotyczy, termin wydania decyzji, - wypożyczenia z archiwum zakładowego konkretnych teczek archiwalnych biorąc pod uwagę - rodzaj decyzji, obszar którego dotyczy, termin wydania decyzji, - skorelowanie tych informacji stosownie do żądania skarżącego, zatem powyższe ewidentnie wskazuje na wytworzenie nowej informacji o dużym skomplikowaniu wzajemnych relacji w postaci wykazu wykonanego specjalnie do tego celu. Ani w Wydziale Architektury i Budownictwa, ani w archiwum zakładowym nie jest prowadzony taki rejestr teczek archiwalnych, który umożliwiłby wyszukanie wprost decyzji wydanych dla inwestycji planowanych na danym obszarze, w odniesieniu do określonego czasokresu. Wykaz umożliwiający wyszukanie i zebranie żądanych dokumentów może powstać jedynie jako wyciąg z danych wybranych z prowadzonych w Wydziale rejestrów i posiadanych materiałów graficznych. W wyniku przeprowadzenia analizy danych zawartych w tych rejestrach, w konfrontacji z danymi przestrzennymi (obszary wskazane we wniosku, określone granicami przygotowywanych planów miejscowych) z informacji prostych (decyzje) zostanie wytworzona informacja przetworzona (wykaz konkretnych decyzji, wybranych zgodnie z żądaniem skarżącego). Ponadto podmiot zobowiązany podniósł, iż przedmiot wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 7 marca [...] r. jest tożsamy z żądaniem z dnia [...] listopada 2011 r., pomimo zmiany formy udostępnia tych informacji. Wytworzenie dokumentacji do udostępnienia poprzez wgląd do dokumentów wymaga wykonania tych samych czynności przetworzenia informacji, jak przy rozpatrywania wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. Wobec powyższego fakt wskazania formy udostępnienia informacji publicznej poprzez wgląd w dokumenty urzędowe,- nie powoduje zmiany procesu przygotowania informacji. Wielowątkowy proces wyszukania żądanych danych, ich anonimizacja a niejednokrotnie wcześniejsze kopiowanie z uwagi na brak środków do aninimizacji danych wrażliwych na oryginałach dokumentów, ich zgromadzenie w jednym miejscu, powodują, iż udostępnienie wnioskowanych danych staje się udostępnieniem informacji przetworzonych dla uzyskania których konieczne jest wskazanie istnienia szczególnego interesu publicznego. Omawiany stan faktyczny i prawny podlegał już rozpatrzeniu przy wniosku z dnia [...] listopada 2011 r., poprzez wydanie decyzji odmownej przez Prezydenta [...] z dnia [..]r. o sygn. [...], decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....]r. o sygn. [...], jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r. o sygn. IV SA/Wr 799/12. Ustosunkowując się zarzutu skarżącego, w zakresie naruszenia przez organ art. 10 ust. 1 w zw. z. art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ wskazał: Art. 10 ust. 1 wskazanej ustawy koreluje z jej art. 3 ust. 1 pkt 1, zatem skoro skarżący nie wskazał w jakim zakresie żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, to w ocenie organu, dla którego żądana informacja jest informacją przetworzoną, nie nastąpiło naruszenie art. 10 ust. 1 tej ustawy. Natomiast w zakresie zarzutu naruszenia art. 13 ust. 1 przedmiotowej ustawy wskazuje się jak powyżej. Skarżący nie wykazał w jakim zakresie żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, dlatego też nie nastąpiło naruszenie art. 13 ust. 1. Organ zobowiązany opierając się na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej w wyniku przeprowadzonych ustaleń zakwalifikował wnioskowane dane jako informację przetworzoną oraz przyjął, iż z uwagi na znaczne zaangażowanie środków osobowych i finansowych przez organ zobowiązany odpowiedzią na złożony w dniu 7 marca [...]. wniosek skarżącego jest wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanych danych. Jednakże ponieważ z treści wniosku nie wynikał cel dla uzyskania jakiego żądana informacja (zakwalifikowana jako informacja przetworzona) jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, organ zobowiązany wezwał wnioskodawcę do wskazania tegoż interesu. Na przedmiotowe wezwanie nie została udzielona odpowiedź. Jednocześnie nadmienia się, iż przy treści wniosku tak rozległego w czasie i obszarze organ nie jest zobowiązany do snucia przypuszczeń i wyszukiwań jaki ważny interes publiczny może wynikać z udostępnienia wnioskowanych danych. Jak wynika z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej do wydania decyzji odmownej zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z wyrokiem IV SA/Wr 413/09 "Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku o dostęp do informacji publicznej, o ile zobowiązany organ zmierza do wydania takiej decyzji". Wobec powyższego wezwanie do uzupełnienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej (przetworzonej) jest zasadne, jak również pozostawienie wniosku bez rozpoznania w przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie na przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. W związku z żądaniem skarżącego wymaga rozważenia, czy informacja o jaką zwraca się do podmiotu zobowiązanego stanowi informację publiczną, a jeśli tak, czy jest to informacja publiczna prosta, czy przetworzona. Odpowiadając na tę kwestię należy stwierdzić, że art. 1 ust. 1 i art. 6 powołanej ustawy przez informację publiczną rozumie każdą informację o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania tej informacji, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Informacje publiczne mogą być zatem informacjami prostymi, czyli dokumentami dostępnymi bez wykazywania zasadności uzyskania takiej informacji ze względu na szczególną istotność dla interesu publicznego lub informacjami przetworzonymi, gdzie już tego rodzaju dodatkowymi argumentami trzeba się wykazać. Ustawa nie określa pojęcia definicji informacji przetworzonej, jednak zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym, informacją taką jest informacja, na którą składa się pewna suma informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej, nawet o prostym charakterze może wiązać się z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią te informacje, informacjami przetworzonymi, których udzielenie jest skorelowane z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego. Poglądy judykatury podziela literatura. Za informację przetworzoną należy uważać taką informację, do której wytworzenia konieczne było intelektualne zaangażowanie podmiotu, jego pracowników przygotowujących informację, a nie ma możliwości dokonania przez żądającego samodzielnej interpretacji oraz oceny. Dlatego też za przetworzenie należy uznać takie działania, które nie przybierają postaci wyłącznie technicznego przeniesienia danych. A contrario, słuszne jest przyjęcie, że jako przetworzenie należy rozumieć odpowiednie zestawienie konkretnych danych z określonego okresu, przybierające postać różnego rodzaju porównań, ostatecznych wyliczeń, odniesień do innych okresów itp. (M. Jabłoński, K. Wygoda, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, Wrocław 2002, s. 33). Przedstawioną tezę doprecyzowuje H. Izdebski. Jego zdaniem "...przetworzenie informacji jest jednoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny" [H. Izdebski, Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, [w:] H. Izdebski (red.), Dostęp do informacji publicznej - wdrażanie ustawy, Warszawa 2001, s. 31]. W sytuacji gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje w dniu złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających np. na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wówczas żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, tj. takiej, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień, statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych (por. wyroki WSA w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1048/07, z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 112/07, z dnia 17 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 481/05). W konsekwencji uznać należy, że "(...) informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nowi informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego" - wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10. Jakkolwiek skarżący swoje żądanie domagając się "wglądu do dokumentów urzędowych" to i w tym przypadku należy uznać, że ze względu na konieczność znacznego zaangażowania organizacyjnego zobowiązanego przyjąć należy, iż i w tym przedmiocie żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej (anonimizację, kopiowanie, utworzenie katalogu). Uzyskanie informacji przetworzonej możliwe jest zaś w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny. Powinność wykazania interesu publicznego, jako podstawy żądania udzielenia informacji przetworzonej, spoczywa - co do zasady - na wnioskodawcy, zgodnie z regułą koniecznego współdziałania organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie sprawy w określony sposób. Co więcej "nie wystarczy, aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego. Ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie czy dany wnioskodawca ma prawo jej uzyskania" (powołany już wyżej wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r.). - zauważyć należy, że przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy ma w istocie przeciwdziałać wnioskom zmierzającym do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organów skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji lecz na udzielaniu informacji publicznych. Dlatego wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej celem wykazania, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania administracji publicznej. Można przyjąć, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych podmiotów publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, dla jej uzyskania powinien zatem wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania danych dla poprawy funkcjonowania np. (jak w tej sprawie) organu administracji publicznej, a przez to poprawy ochrony interesu publicznego. Charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielania informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu (wyżej powołany wyrok NSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2011 r.). Dla oceny, czy istnieje szczególny interes publiczny, ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy chodzi o to, czy uzyskanie - udostępnienie określonej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnianie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Zasady i tryb udzielania informacji publicznej określa powołana ustawa. Zgodnie z art. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Z kolei przepis art. 6 ust. 1 tej ustawy określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m. in. informacje o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach, archiwach oraz sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, o danych publicznych, w tym treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, stanowiskach w sprawach publicznych zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych, treści innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, zaś obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot, jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli natomiast żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien powiadomić pismem podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa. W niniejszej sprawie podmiot zobowiązany uznał, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną i wezwał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej uzyskania, w terminie 7 dni. Wobec braku, reakcji skarżącego na wezwanie, przedmiotowy wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Takie zachowanie zobowiązanego było niezasadne, bowiem nie można pozostawić bez rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., gdyż przepisy tego kodeksu mają w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej ograniczone zastosowanie. Świadczą o tym: treść przepisów art. 16, art. 17 i art. 23 g ustawy oraz brak w niej typowej w takich przypadkach ogólnej normy odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu. Instytucja pozostawienia wniosku bez rozpoznania – jak wynika zwłaszcza z art. 16 i art. 17 ustawy nie mieści się w kręgu uregulowań kodeksowych mających zastosowanie w sprawach udostępnienia informacji publicznej. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął w sprawie żadnych czynności, albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym lub nie podjął wymaganej czynności (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 s. 86). Wobec powyższego stwierdzić należało, że podmiot zobowiązany jest w tej sprawie bezczynny w załatwieniu wniosku skarżącego. Rozpoznając ponownie sprawę podmiot zobowiązany powinien udostępnić informację złożoną bądź jeżeli uprawniony nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego odmówić udostępnienia informacji w zakresie objętym wnioskiem. Stąd też Sąd orzekł jak w sentencji wyroku kierując się treścią art. 149 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Jednocześnie Sąd nie stwierdził by bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa gdyż podmiot zobowiązany niezwłocznie udzielał (błędnej jedynie) odpowiedzi na żądanie skarżącego. Sąd nie wymierzył też w ślad za tym stosownej grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.). O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.