IV SAB/Wr 153/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, , po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi L. Z. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. ( zwany dalej : organem lub Dyrektorem IAS) , powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.) , pismem z dnia 25 maja 2017 r., nr [...], złożył L. Z. ( zwanemu dalej : stroną , skarżącym) propozycję, określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. na stanowisku eksperta skarbowego. W propozycji tej zawarto warunki zatrudnienia, po których przyjęciu będą obowiązywać od 1 czerwca 2017 r. oraz pouczenie odpowiadające treści art. 170 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tegoż przepisu ustawy. Skarżący pismem z dnia 23 czerwca 2017 r. złożył odwołanie od powyższej propozycji do Dyrektora IAS i jednocześnie wniósł o uzupełnienie pisma otrzymanego w dniu 5 czerwca 2017 r. co do formy oraz co do prawa odwołania. W odpowiedzi na powyższe pismo, organ pismem z dnia 24 czerwca 2017 r. poinformował skarżącego o braku podstawy prawnej do złożenia odwołania od otrzymanej propozycji. Następnie, pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. skarżący złożył bezpośrednio do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność organu, wyrażającą się w braku załatwienia odwołania od otrzymanej propozycji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) – zwanej dalej k.p.a. oraz na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na przedmiotowe zażalenie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, pismem z dnia 14 lipca 2017 r., znak DLK2/88753/2017 stwierdził niedopuszczalność jego rozpatrzenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący pismem z dnia 8 sierpnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby, zawartej w propozycji pracy złożonej skarżącemu dnia 5 czerwca 2017 r. w piśmie z dnia 25 maja 2017 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi, podnosząc , że propozycja zawarta w w/w piśmie z dnia 22 maja 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Zatem zdaniem organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji z dnia 25 maja 2017 r. złożonej skarżącemu w dniu 5 czerwca 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postepowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu z urzędu wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisło szereg ( kilkadziesiąt) spraw innych skarżących ( będących poprzednio funkcjonariuszami służby celnej ) o analogicznym stanie prawnym i faktycznym , którzy wnieśli skargi na "czynności/akty" Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., w przedmiocie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. W powyższych sprawach - w zdecydowanej większości - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargi , przyjmując ,że omawiana propozycja określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej nie stanowi decyzji administracyjnej ani czynności lub aktu z zakresu administracji publicznej , o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wspomniane postanowienia nie mają waloru prawomocności , albowiem skarżący wnieśli skargi kasacyjne od tych orzeczeń do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że praktyka orzecznicza opowiada się za szerokim interpretowaniem wyrażenia , o którym mowa w cytowanym na wstępie przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , a mianowicie sformułowaniem "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, s. 374 i n.). W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach toczących się przed tut. Sądem, a którego przedmiotem są skargi funkcjonariuszy na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. i przesądzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji . Zważywszy , że również inne wojewódzkie sądy administracyjne – o czym Sądowi wiadomo z urzędu - odnotowały wpływ znaczącej liczby skarg funkcjonariuszy celno-skarbowych na przedstawione im, w związku z wdrażaniem zmian w organizacji służb celnych i skarbowych, propozycje dalszego zatrudnienia w korpusie pracowników służby cywilnej na podstawie umowy o pracę, a także skarg na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej polegającą na niezłożeniu propozycji służby w strukturach KAS oraz bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji o zwolnieniu ze służby. Skargi dotyczyły również bezczynności polegającej na braku czynności procesowych w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy. Skarżący wnosili o potraktowanie propozycji zatrudnienia, składanej im na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy, jako aktu (czynności) z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. lub jako decyzji o zwolnieniu ze służby. Z analizy rozstrzygnięć wydanych do tej pory przez wojewódzkie sądy administracyjne wynika zarysowująca się rozbieżność przede wszystkim w kwalifikowaniu otrzymywanych przez funkcjonariuszy propozycji określających warunki zatrudnienia w stosunku pracy. I tak w części przypadków doszło do wydania postanowień o odrzuceniu skarg jako niedopuszczalnych. Sądy stanęły na stanowisku, że propozycja określająca warunki zatrudnienia, skierowana do funkcjonariusza w trybie art. 165 ust. 7 ustawy nie jest ani decyzją administracyjną, ani aktem z zakresu administracji publicznej poddanym kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sprawy te są sprawami z zakresu podległości służbowej, w których sądy administracyjne nie są właściwe , stosownie do art. 5 pkt 2 p.p.s.a. (tak postanowienia: WSA w Poznaniu z 13 września 2017, sygn. II SA/Po 765/17, WSA w Gdańsku z dnia 25 września 2017 r., sygn. III SA/Gd 792/17, z dnia 26 września 2017 r., sygn. III SA/Gd 785/17, z dnia 16 października 2017 r., sygn. III SA/Gd 819/17, WSA w Łodzi z dnia 22 września 2017 r., sygn. III SA/Łd 757/17, WSA we Wrocławiu z dnia 19 września 2017 r., sygn. IV SA/Wr 469/17, IV SA/Wr 415/17, z dnia 25 września 2017r.; sygn. IV SA/Wr 481/17, WSA w Warszawie z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. II SA/Wa 781/17, WSA w Opolu z dnia 8 września 2017 r., sygn. II SA/Op 333/17, WSA w Krakowie z dnia 11 września 2017 r., sygn. III SA/Kr 947/17 i III SA/Kr 954/17, WSA w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2017, sygn. II SA/Sz 876/17. z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. II SA/Sz 904/17). Wymaga jednak podkreślenia ,że odnotowano również fakt rozpoznania przez sądy wniesionych przez funkcjonariuszy skarg, przy czym sądy dokonały odmiennej kwalifikacji złożonych funkcjonariuszom propozycji określających warunki zatrudnienia , uznając tym samym kognicję sądu administracyjnego ( tak wyroki : WSA w Szczecinie z dnia 4 października 2017 r., sygn. II SA/Sz 897/17 , WSA w Olsztynie w z dnia 19 października 2017 r., sygn. II SA/Ol 672/17 ). Dlatego też , w związku z pojawiającymi się w orzecznictwie krańcowo odmiennymi stanowiskami w spornej kwestii, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym , gdyż orzeczenie zapadłe w tamtych sprawach będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Tych względów orzeczono jak w sentencji.