IV SAB/Wr 155/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi D. J. W. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta W. w przedmiocie skargi z dnia 12 marca 2019 r. na blokadę konta na portalu Twitter. postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi J. W. (dalej: skarżący) jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta W. w sprawie rozpatrzenia "skargi" z dnia 12 marca 2019 r. na blokadę konta skarżącego na portalu Twitter. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarga dotyczy działań osoby prywatnej a nie organu i nie dotyczy przypadków, o których mowa w art. 3 § 3 pkt 8 i pkt 9 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W piśmie procesowym z dnia 3 września 2019 r., wniesionym na wezwanie Sądu o nadesłanie akt administracyjnych niniejszej sprawy organ wskazał, że skarga z dnia 12 marca 2019 r. nie była rozpoznawana w trybie dostępu do informacji publicznej bowiem jak wynika z treści przedmiotowego dokumentu, wnioskodawca domaga się nie informacji publicznej ale informacji we własnej, indywidualnej sprawie. Organ jednocześnie poinformował, że nie dysponuje żadną dokumentacją w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3). Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Nie ulega wątpliwości, że bezczynność lub przewlekłość postępowania może być przedmiotem skargi przedmiotem skargi tylko w takim zakresie, w jakim dotyczy niewykonywania kompetencji w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub w przepisach szczególnych (zob. art. 3 § 2 pkt 8-9 oraz art. 3 § 3 p.p.s.a.). Poza powyższymi przypadkami sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli legalności aktów niewykonywania ustawowych kompetencji przez organy administracji publicznej. Tak wyznaczony de lege lata zakres właściwości sądów administracyjnych wyznacza nieprzekraczalną granicę ich działalności kontrolnej w tym zakresie. Skarżący przedmiotem skargi uczynił przewlekłe prowadzenie postępowania Prezydenta Miasta W. w zakresie rozpatrzenia skargi z dnia 12 marca 2019 r. na blokadę konta skarżącego na portalu Twitter. W związku z powyższym wyliczeniem spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także wobec istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 p.p.s.a., bezspornym jest, że żądanie skarżącego nie ma charakteru administracyjnoprawnego. Z tych względów, skoro skarga w tego rodzaju sprawie nie jest dopuszczalna to i za niedopuszczalną należy uznać skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania organu w tym zakresie. Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł zatem o odrzuceniu skargi. Na marginesie Sąd zauważa, że skarżący nie uzupełnił, w zakreślonym terminie, wymaganego wpisu od skargi oraz wymogu formalnego skargi w postaci wskazania adresu do doręczeń zatem nawet gdyby stwierdzono właściwość sądu administracyjnego w niniejszej sprawie, skarga i tak podlegałaby odrzuceniu na podstawie niniejsza skarga podlegałaby odrzuceniu 220 § 3a oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.