IV SAB/Wr 159/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadmnistracyjne; II. zwrócić skarżącemu uiszczony przez niego wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. D. P. (zwany dalej: stroną lub skarżącym), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia 28 czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 5 września 2019 r. skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł (k. 25). Pismem procesowym z dnia 7 października 2019 r. skarżący cofnął skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału aktowego badanej sprawy, a w szczególności w świetle twierdzeń organu co do udostępnienia stronie żądanej przez nią informacji, oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń co do jego dopuszczalności, albowiem nie prowadzi ono do obejścia prawa, ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Z kolei mając na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, Sąd zobligowany był orzec jak w punkcie II sentencji.