IV SAB/Wr 161/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-11-17

Skład orzekający: Mirosława Rozbicka – Ostrowska, Julia Szczygielska, Wanda Wiatkowska - Ilków

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia zawiadomienia o nadużyciach w administracji, które zostało odczytane na sesji Rady Miejskiej?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia zawiadomienia o nadużyciach w administracji, które zostało odczytane na sesji Rady Miejskiej. Taka skarga ma charakter skargi powszechnej w trybie art. 227 k.p.a., a przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują kontroli sądowej nad takimi czynnościami organu ani jego ewentualną bezczynnością.
Stan faktyczny
H. B. złożył "Zawiadomienie o kolejnych nadużyciach w administracji przez Pełnomocnika Burmistrza Miasta", które zostało odczytane na sesji Rady Miejskiej. Wnioskodawca zarzucił organowi niewłaściwe i nieterminowe rozpoznawanie jego wniosków o pomoc. Po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, skarżący złożył skargę do WSA na bezczynność Burmistrza Miasta P.-Z. w przedmiocie rozpatrzenia jego zawiadomienia. Burmistrz w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że zawiadomienie zostało odczytane na sesji Rady Miejskiej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi H. B. na bezczynność Burmistrza Miasta P. – Z. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 23 lutego 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 lutego 2016 r. (data wpływu do organu 24 luty 2016 r.) H. B. (dalej: strona, wnioskodawca, skarżący) złożył w Urzędzie Miejskim w P.-Z. "Zawiadomienie o kolejnych nadużyciach w administracji przez Pełnomocnika Burmistrza Miasta", jednocześnie zaznaczając, że pismo stanowi "Załącznik do protokołu Rady Miejskiej w dniu 25 lutego 2016 r." i wniósł o jego odczytanie na sesji Rady . W treści powyższego pisma strona podała, że pełnomocnik Burmistrza Miasta, Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej kolejny raz uznał, że Ośrodek w P. jest niewłaściwy do rozpoznania jej wniosków o pomoc, składanych w grudniu 2015 r., styczniu i lutym 2016 r. i nie przesyła tych wniosków, jak nakazuje art. 65 k.p.a. do organu właściwego. W piśmie tym strona podała , że w grudniu 2015 r. została pouczona przez Kierownika Ośrodka o tym , że swoich praw powinna dochodzić na drodze sądowej i złożyła do Sądu Rejonowego w Kłodzku wniosek o zabezpieczenie społeczne prawa do życia w RP, lecz Sąd Rejonowy w Kłodzku postanowił odrzucić wniosek z powodu niedopuszczalności drogi sądowej w sprawach dotyczących prawa do świadczeń z opieki społecznej. Według wnioskodawcy pełnomocnik Burmistrza zagraża jego egzystencji, fałszywie poucza, nie przekazuje wniosków do organu właściwego lub pozostaje w zwłoce nie załatwiając wniosków o pomoc społeczną gwarantowaną ze środków gminnych, jak i Skarbu Państwa. Pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. (data wpływu 10 czerwca 2016 r.) strona wezwała Burmistrza Miasta P. – Z. do usunięcia naruszenia prawa, w którym domagała się nadania biegu sprawie i załatwienia jej "postulatu z dnia 25 lutego 2016 r. – w terminie dodatkowym do dnia 24 czerwca 2016 r., w którego posiadaniu jest Rada Miejska." W dniu 5 sierpnia 2016 r. H. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Burmistrza Miasta P.-Z. w przedmiocie rozpatrzenia jego zawiadomienia z dnia 23 lutego 2016 r. z tym uzasadnieniem ,że Gmina P. Z. postanowiła nie nadać żadnego biegu procesowego i nie załatwić w żadnym terminie jego zawiadomienia z dnia 23 lutego 2016 r. Ponadto nie zareagowała na jego wezwanie z dnia 8 czerwca 2016 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., obciążenia w całości kosztami i opłatami sądowymi Gminy P. Z. oraz ustalenie osób odpowiedzialnych za niezałatwienie sprawy w terminie. Do skargi załączył zawiadomienie z dnia 23 lutego 2016 r. "o kolejnych nadużyciach w administracji przez Pełnomocnika Burmistrza Miasta" oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 8 czerwca 2016 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz P.-Z. wniósł o jej oddalenie , podnosząc, że zawiadomienie skarżącego z dnia 23 lutego 2016r. zostało odczytane na II Sesji Rady Miejskiej w P.-Z. w dniu 25 lutego 2016 r., tj. 2 dni po otrzymaniu zawiadomienia przez organ i stanowi załącznik nr 11 do powyższego protokołu. Bezzasadne zatem jest twierdzenie, że zawiadomienie nie zostało załatwione "w żadnym terminie". Natomiast protokoły z sesji Rady Miejskiej dostępne są na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w P.-Z. i każdy może zapoznać się z ich treścią. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Niezależnie od powyższego sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Jak wynika z treści skargi jej przedmiotem jest niewłaściwe i nieterminowe - w ocenie skarżącego - wykonywanie zadań przez działającego z upoważnienia Burmistrza Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w zakresie rozpoznania jego wniosków o pomoc składanych w okresie od grudnia 2015r. do lutego 2016r. Przedmiotowa skarga zawiera więc zarzut wadliwej – według skarżącego – działalności organu, a zatem ma charakter skargi składanej w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego ( art. 227 k.p.a. ). A zatem wniesiona do tutejszego Sądu skarga ma charakter skargi powszechnej, w stosunku do której brak jest po stronie sądu administracyjnego legitymacji do jej rozpoznania. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ jak i ewentualnej jego bezczynności lub przewlekłości. Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji, mieszczące się w wskazanym katalogu określonym w cytowanym na wstępie przepisie art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło