IV SAB/Wr 162/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi H. B. na bezczynność Burmistrza Miasta P. – Z. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 20 listopada 2015 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 listopada 2015 r. (data wpływu 23 listopada 2015 r.) H. B. (dalej: strona, wnioskodawca, skarżący) złożył w Prokuraturze Rejonowej w K. wniosek o "sporządzenie wniosku do Sądu/Komisji Dyscyplinarnej/Porządkowej o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec zorganizowanej grupy nadużywającej dla zabawy!!! Prawo procesowe w administracji oraz wniosek do pracodawcy o zawieszenie w czynnościach służbowych J. T. i M. W. do czasu rozpoznania sprawy dyscyplinarnej". W treści powyższego pisma strona podała, że dla celów procesowych żąda zabezpieczenia materiału dowodowego znajdującego się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. (nr sprawy [...]) oraz wszystkich innych dokumentów, którymi bezprawnie posługuje się M. W.. Według wnioskodawcy Burmistrz Miasta P. – Z. wraz ze swoim pełnomocnikiem procesowym Kierownikiem Ośrodka Pomocy Społecznej w P.Z. w sposób zorganizowany postanowili znieważać polski system prawny ustanowiony przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Nadto, Burmistrz wraz ze swoim pełnomocnikiem – Kierownikiem oraz poparciem Sądu Rejonowego i Prokuratury Rejonowej w Kłodzku od wielu miesięcy skutecznie pozbawiają go m.in. jednego, ciepłego posiłku dziennie i prawa dostępu do bezpłatnej opieki medycznej. Pismem z dnia 30 listopada 2015 r., działając na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 18a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Prokuratura Rejonowa w Kłodzku przesłała powyższy wniosek według właściwości Radzie Miejskiej P. – Z. Pismem z dnia 31 grudnia 2015 r. Przewodniczący Rady Miejskiej w P.-Z. poinformował wnioskodawcę, że Rada Miejska na sesji w dniu 29 grudnia 2015 r. zapoznała się z jego wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego z dnia 20 listopada 2015 r. i stwierdziła, że ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1202), w przeciwieństwie do pragmatyki służbowej dotyczącej służby cywilnej, nie zawiera regulacji dotyczących katalogu kar i samego trybu postepowania dyscyplinarnego. Z tego względu wniosek może zostać rozpatrzony jako skarga, po sprecyzowaniu przez wnioskodawcę podniesionych w piśmie zarzutów. Pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. (data wpływu 10 czerwca 2016 r.) strona wezwała Burmistrza Miasta P. – Z. do usunięcia naruszenia prawa, w którym domagała się nadania biegu sprawie i załatwienia jej "postulatu z dnia 20 listopada 2015 r. – w terminie dodatkowym do dnia 24 czerwca 2016 r., w którego posiadaniu jest Rada Miejska." W dniu 5 sierpnia 2016 r. H.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Burmistrza Miasta P.-Z. w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 18 marca 2016 r. , dołączając doń wniosek z dnia 20 listopada 2015 r. Po wezwaniu – pismem z 18 listopada 2016r. - o wyjaśnienie przedmiotu skargi skarżący pismem z dnia 25 listopada 2016 r. sprecyzował, że jego skarga dotyczy wniosku z dnia 20 listopada 2015 r. z tym uzasadnieniem, że Gmina P. Z. postanowiła nie nadać żadnego biegu procesowego i nie załatwić w żadnym terminie jego wniosku z dnia 20 listopada 2015 r. Ponadto nie zareagowała na jego wezwanie z dnia 8 czerwca 2016 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., obciążenia w całości kosztami i opłatami sądowymi Gminy P. Z. oraz ustalenie osób odpowiedzialnych za niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz P.-Z. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że wniosek z dnia 20 listopada 2015 r. został przedstawiony Radzie Miejskiej na sesji w dniu 29 grudnia 2015 r. Następnie, pismem z dnia 31 grudnia 2015 r. nr RM.0002.17.2015.BJ, odebranym przez skarżącego w dniu 14 stycznia 2016 r. poinformowano go, że wniosek może zostać rozpatrzony przez Radę jako skarga, po sprecyzowaniu podniesionych w nim zarzutów. Z kolei, w piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2016 r. skarżący m.in. podniósł, że istotą postępowania jest złożony problem skargowy wobec Gminy P.Z. przy udziale Wojewody D., któremu Rada Ministrów powierzyła nadzór nad realizacją Programu Rządowego w zakresie dożywiania, niepełnosprawnych i niezamożnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Niezależnie od powyższego sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Jak wynika z treści skargi oraz zgromadzonego w sprawie materiału aktowego, jej przedmiotem jest w istocie niewłaściwe i nieterminowe - w ocenie skarżącego - wykonywanie zadań przez działającego z upoważnienia Burmistrza Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w zakresie rozpoznania jego wniosków o pomoc społeczną na przestrzeni "wielu miesięcy". Przedmiotowa skarga zawiera więc zarzut wadliwej – według skarżącego – działalności organu, a zatem ma charakter skargi składanej w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227 k.p.a.). A zatem wniesiona do tutejszego Sądu skarga ma charakter skargi powszechnej, w stosunku do której brak jest po stronie sądu administracyjnego legitymacji do jej rozpoznania. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ jak i ewentualnej jego bezczynności lub przewlekłości. Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji, mieszczące się w wskazanym katalogu określonym w cytowanym na wstępie przepisie art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.