IV SAB/Wr 164/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Sędziowie sędzia NSA Henryk Ożóg, sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi H. B. na bezczynność Burmistrza Miasta P.-Z. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 kwietnia 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r. H. B. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Gminy P. – Z. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 25 kwietnia 2016 r., którym zażądał wyłączenia się Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w P. – Z. od rozpoznania jego skargi na Burmistrza Miasta P. – Z. z dnia 17 marca 2016 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wskazał, że komisja rewizyjna była jedynym, właściwym organem gminy do rozpoznania skargi wniesionej przez stronę, w której kwestionowała ona sposób działalność organu wykonawczego w zakresie przekazania wniosków skarżącego o przyznanie wsparcia do Ośrodka Pomocy Społecznej w P. – Z.. Organ dodał również, że uchwałą nr IV/29/2016 z dnia 25 maja 2016 r. Rada Miejska w P. – Z. rozpoznała skargę strony z dnia 17 marca 2016 r., uznając ją za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na szeroko pojmowane akty i czynności organów administracji publicznej, a także na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowanie przez te podmioty. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę, że strona kwestionuje bezczynność organów gminy w przedmiocie załatwienia jej żądania wyłączenia komisji rewizyjnej od rozpoznania skargi wniesionej na działalność Burmistrza dotyczącą trybu przekazania wniosków o udzielenie wsparcia z pomocy społecznej. Dodać w tym miejscu trzeba, że uchwałą nr IV/29/2016 z dnia 25 maja 2016 r. Rada Miejska w P. – Z., działając m.in. na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, zwanej dalej k.p.a.), rozpoznała skargę strony na działalność Burmistrza, uznając ją za pozbawioną podstaw. W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zarzucana gminie, a właściwie je organowi wykonawczemu bezczynność niewątpliwie dotyczy postępowania skargowego uregulowanego w przepisach rozdziału 2, działu VIII p.p.s.a. W stosunku do tak sformułowanej skargi brak jest po stronie sądu administracyjnego legitymacji do jej rozpoznania. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ, jak i ewentualnej jego bezczynności lub przewlekłości. Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji, mieszczące się w wskazanym katalogu określonym w przepisie art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.