IV SAB/Wr 165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia NSA Henryk Ożóg, Protokolant starszy referent Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. do rozpoznania wniosku Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. z dnia 4 czerwca 2014 r. w zakresie jego pkt 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi zobowiązanemu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; II. w pozostałym zakresie skargę oddala; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Ogólnopolski Akademicki Związek Zawodowy w W. pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. skierował do Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez: 1) przesłanie kserokopii decyzji administracyjnej o skreśleniu z listy uczniów A. H. (ucznia klasy 3C w roku szkolnym 2011/2012) oraz podania w jakiej dacie decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna, 2) podanie w jakiej dacie wydane zostało świadectwo ukończenia szkoły P.K. (uczniowi klasy [...] w roku szkolnym 2011/2012)? Pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. Dyrektor Gimnazjum Nr [...] we W. w odpowiedzi na pismo z dnia 4 czerwca 2014 r. wyjaśnił wnioskodawcy, że żądana przez OAZZ informacja nie jest informacją publiczną zaś pismami z dnia 15 lipca 2014 r. zawiadomił skarżącego-wnioskodawcę, że zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a. w dniu 15 lipca 2014 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej Ogólnopolskiemu Akademickiemu Związkowi Zawodowemu w W. wnoszącemu o udostępnienie informacji poprzez: podanie w jakie dacie wydane zostało świadectwo ukończenia szkoły P. K. (uczniowi klasy [...]w roku szkolnym 2011/12). W piśmie z dnia 15 lipca 2014 r. stwierdzono, że w związku z powyższym organ informuje, że w terminie 14 dni od daty otrzymania zawiadomienia strony mogą zapoznać się z aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia w sprawie, składać wnioski i zastrzeżenia. Drugim zaś pismem z dnia 15 lipca 2014 r. Dyrektor poinformował wnioskodawcę, że szkoła nie posiada decyzji administracyjnej o skreśleniu ucznia A.H.. W aktach administracyjnych znajduje się również pismo J. B. – wychowawcy A. H. – kierowane do ucznia, zawiadamiające go o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy uczniów. W dniu 1 lipca 2014 r. Ogólnopolski Akademicki Związek Zawodowy w W. złożył do Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek złożony w dniu 4 czerwca 2014 r. Wniósł w niej o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wnioskodawca przytoczył treść wniosku z dnia 4 czerwca 2014 r. oraz odpowiedź Dyrektora Szkoły z dnia 16 czerwca 2014 r. Podał, że wnioskowane decyzje są informacją publiczną. Szkoła publiczna jest instytucją, która wydaje świadectwa a informacja o wydaniu uczniowi świadectwa ukończenia szkoły jest odnotowywana w dokumentacji prowadzonej przez szkołę. To także należy do kategorii informacji publicznej. Wskazał też, że pomimo ustawowego terminu organ nie załatwił sprawy wniosku we właściwy co do istoty sposób i pozostaje bezczynny. Dyrektor Gimnazjum Nr 8 we Wrocławiu w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania. Przedstawił dotychczasowy stan faktyczny sprawy. Stwierdził, "że w piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r. organ miał na uwadze, że żądane informacje dotyczą uczniów jako osób prywatnych podlegających sferze ochrony prywatności osób fizycznych, o której mowa w art. 5 u.d.i.p." Podał, że w toku dalszych czynności podjętych w związku ze sprawą organ zmodyfikował i doprecyzował swoje stanowisko co do wniosku skarżącego. W dniu 15 lipca 2014 r. kierując się przesłankami art. 5 u.d.i.p., ale także w oparciu o art. 16 u.d.i.p. wszczął postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej skarżącemu w zakresie podania w jakiej dacie wydane zostało świadectwo ukończenia szkoły P. K., o czym zawiadomiono wnioskodawcę. Odnosząc się zaś do wniosku skarżącego w zakresie przesłania kserokopii decyzji administracyjnej o skreśleniu z listy uczniów M. H. oraz podanie w jakiej dacie decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna organ oświadczył, że nie ma w dokumentacji szkoły takiej decyzji administracyjnej. Jedynym pismem, które można by przyporządkować sprawie skreślenia ucznia jest nie mające żadnego umocowania prawnego, pismo ówczesnego wychowawcy klasy J. B. z dnia 5 grudnia 2011 r. skierowane do ucznia, nazwane zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy uczniów, informujące ucznia o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie jego skreślenia. Stwierdził też, że skoro organ przez wszczęcie postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej skarżącemu w ramach obowiązujących przepisów prawnych, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę na bezczynność w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, zaktualizowały się przesłanki prawne umorzenia postępowania z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. gdyż z tej przyczyny postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1§1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta o czym stanowi § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowane jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze m.) obejmuje również bezczynność organów. Przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej, a podstawę do jej rozpoznania stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej u.d.i.p. Ustawa ta określa procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczą bezczynności organu. Art. 16 cytowanej ustawy tylko w wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiąc, że tylko w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy K.p.a. W tej sytuacji gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. W przedmiotowej sprawie może być wniesiona bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (postanowienie NSA z 31 marca 2008r. sygn. akt I OSK 262/08). Przechodząc do merytorycznej oceny skargi będącej przedmiotem osądu należy podnieść, że w literaturze, a także w orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy w terminie określonym przez prawo organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednak mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem stosownego aktu (T. Woś, H. Krysiak - Malczyk i M. Romanowska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis" Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie sprawy na milczenie jest uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ błędnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Wydawnictwo "Lexis- Nexis" Warszawa 2006r. str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Oceniając czynności organu na tle powołanego wyżej przepisu należy stwierdzić, że mamy do czynienia z bezczynnością w zakresie odpowiedzi na pierwsze pytanie zawarte we wniosku z dnia 4 czerwca 2014 r. W piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r. organ w odpowiedzi na wniosek oświadczył, że wnioskowane w piśmie informacje nie są informacjami publicznymi. Nie wyjaśnił przy tym jakimi przesłankami kierował się zajmując takie stanowisko. Na marginesie zauważyć należy, że pewne wyjaśnienia w tej sprawie zostały złożone w odpowiedzi na skargę. W piśmie tym organ wyjaśnił, że kierował się treścią art. 5 u.d.i.p. Uznał, "że żądane informacje dotyczą osób prywatnych podlegających sferze ochrony prywatności osób fizycznych". W odpowiedzi na skargę organ stwierdził także, iż doprecyzował swoje stanowisko w tej sprawie w dniu 15 lipca 2014 r. i wszczął postępowanie w tym zakresie (w zakresie żądania określonego w pkt 1 wniosku) kierując się w dalszym ciągu przesłankami art. 5 u.d.i.p. Oceniając pismo-zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 15 lipca 2014 r. oraz wyjaśnienia złożone w odpowiedzi na skargę należy uznać, że sprawa odpowiedzi na pierwsze pytanie z wniosku skarżącego z dnia 4 czerwca 2014 r. jest nadal otwarta. Wskazuje na to również powołany w tym zawiadomieniu art. 61 § 4 k.p.a. To w jakim kierunku będzie ono zmierzało – co sugeruje organ w odpowiedzi na skargę, ma w tym postępowaniu znaczenie nieistotne. Istotnym natomiast faktem jest to, że po dacie 15 lipca 2014 r. nie podjęto żadnych czynności. W każdym razie organ nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że w tej sprawie nastąpiło rozstrzygnięcie. Tym samym należy uznać, że organ uchybił terminowi do załatwienia sprawy, określonemu w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Natomiast inną ocenę należy odnieść do załatwienia przez organ pkt 2 wniosku odnośnie wydania decyzji o skreśleniu ucznia wskazanego we wniosku. W piśmie z dnia 15 lipca 2014 r. organ wskazał jednoznacznie, że takiej decyzji nie ma. Swoją wypowiedź sprecyzował w odpowiedzi na skargę. Uściślił rozumienie tego oświadczenia, w ten sposób, że taka decyzja nie została wydana a jednym pismem w tej sprawie jest pismo wychowawcy ucznia – J. B. zawiadamiające o skreśleniu z listy uczniów. Odnośnie zaś bezczynności w odpowiedzi na pkt 1 wniosku z dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Reakcja organu nastąpiła w terminie określonym w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. (pismo organu z dnia 16 czerwca 2014 r.). Podjęto również dalsze działania (choć dotąd nie sfinalizowane), które mają sprecyzować stanowisko strony. Mając powyższe na uwadze Sąd zobowiązał organ na podstawie art. 149 p.p.s.a. do załatwienia wniosku z dnia 4 czerwca 2014 r. w zakresie pkt 1, odnośnie zaś żądania objętego pkt 2 opisanego wniosku wobec złożenia w tej sprawie informacji – po myśli art. 151 p.p.s.a. żądanie oddalił. O kosztach Sąd orzekł po myśli art. 201 p.p.s.a. H.B.14.11.2014 r.