IV SAB/Wr 167/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-02-26

Skład orzekający: Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała wyczerpania trybu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 KPA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała, że przed jej wniesieniem wyczerpała tryb wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 KPA. Brak wykazania tej okoliczności skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z. R. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji wstrzymującej dodatek mieszkaniowy. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący podtrzymał swoje wcześniejsze pisma, jednak sąd uznał, że nie wykazał on skutecznego wyczerpania wskazanego trybu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław, dnia 26 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie wniosku o usunięcie naruszenia prawa i rozpoznania odwołania z 18 listopada 2013 r. od decyzji z [...], orzekającej o wstrzymaniu dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem sędziego z dnia 7 sierpnia 2014 r. Z. R. (dalej jako skarżący) został wezwany do wykazania w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi z dnia 23 czerwca 2014 r., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). W odpowiedzi na wezwanie skarżący w pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. poinformował, że stosowne wezwanie zawarł w piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 31 marca 2014 r., ponadto wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa w związku ze swoim odwołaniem od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] nr [...]. Zarządzeniem sędziego z dnia 14 sierpnia 2014 r. skarżący został ponownie wezwany do wykazania okoliczności wskazanej w zarządzeniu z dnia 7 sierpnia 2014 r. W piśmie z dnia 28 sierpnia 2014 r. skarżący podtrzymał odpowiedź z dnia 12 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), "skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, (...)". Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez sformułowanie "wyczerpanie środków zaskarżenia" należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wcześniejszym jego wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. art. 37 § 1 k.p.a. Jak bowiem stanowi ten przepis, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym właściwymi przepisami lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. do usunięcia naruszenia prawa, ograniczając się jedynie do wskazania, że w dniu 31 marca 2014 r. złożył stosowne pismo. Tym samym, nie wyczerpał wskazanego trybu z art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Dopiero wyczerpanie tego trybu uprawnia Sąd do badania zasadności skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów, o czym orzeczono sentencji postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Za skargę oczywiście bezzasadną uważa się także skargę podlegającą odrzuceniu. W związku z tym na podstawie cytowanego przepisu wniosek skarżącego o udzielenie pomocy prawnej jest bezprzedmiotowy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło