IV SAB/Wr 172/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. A. D. (dalej: skarżąca), złożyła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby. W dniu 27 marca 2018 r. wpłynęło pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. W uzasadnieniu pisma skarżąca podkreśliła, że otrzymała od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. propozycję służby, w związku z powyższym wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczone wyżej uregulowania, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie.